その花びらにくちづけを ミカエルの乙女たち by ゆりんゆりん สปอยล์ฉบับภาษาไทยโดย satoru.exteen.com

เหตุการณ์ต่อจาก Common Route จะมีทั้งหมด 6 Routes
-  Risa & Miya Route *** ตอนนี้อยู่ใน Route นี้ ***
-  Reo & Mai Route
- Eris & Shizuku Route
- Sara & Kaeda Route
-  Yuuna & Nanami Route
- Takako & Runa Route 

ซึ่งทั้งหมด 6 Routes เหตุการณ์เกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกัน (คริสต์มาส-วาเลนไทน์-จบการศึกษา) แต่จะมีรายละเอียดปลีกย่อยแตกต่างกันออกไปแต่ละคู่

อ่านตอนเก่า ๆ ได้ที่
 
Common Route
part1 | part2 | part3 | part4 part5 | part6 | part7 | part8 | part9 | part10 | 
part11 | part12 | part13 | part14 | part15 | part16 | part17 | part18 | part19 | part20 |
 
_______________________

Risa & Miya Route Part 5 [End]

(บทที่ 46-50 ของเกม)


 

[ ที่ห้องเรียน ริสะยังสงสัยเรื่องที่บ้านมิยะ ริสะก็ชวนมิยะไปคุยข้างนอก เพราะในห้องเรียนมีเพื่อนอยู่เต็มไปหมด ถึงไปที่ Atelier จะคุยง่ายกว่า ]


มิยะ - แล้วเรื่องที่ว่าคืออะไรเหรอ?

ริสะ - คือว่า…….

มิยะ - ถ้าเป็นจูบไม่ต้องฝืนเก็บไว้หรอก ให้ได้ทุกเมื่ออยู่แล้ว

ริสะ - บะ บ้าน่า ไม่ใช่แบบนั้นหรอกย่ะ


มิยะหัวเราะคิกคัก

โธ่…


ริสะ - อยากจะคุยต่อเรื่องเมื่อวานหน่อยน่ะ

มิยะ - ………….


ขณะนั้นเองสีหน้าของมิยะก็ไม่มีรอยยิ้ม


มิยะ - เคยบอกไปแล้วนี่ว่าเรื่องนั้นพอได้แล้ว

ริสะ - แต่ว่าฉัน…..

มิยะ - ถ้าจะมาหาเพื่อเรื่องพรรค์นี้ ฉันจะกลับล่ะนะ

ริสะ - อ๊ะ รอก่อนสิมิยะ

มิยะ - …………


มิยะก็จากไปคนเดียว

แถมยังเป็นทิศตรงข้ามกับห้องเรียน


ริสะ - …..ไป Atelier อีกแล้วสินะ…….


เป็นแบบนี้คงไม่กลับยันเลิกเรียนเลยสินะ

มิยะเริ่มคุ้นเคยกับการมาโรงเรียนมากขึ้นหน่อย แต่ว่าปกติแล้วมิยะก็จะอยู่คนเดียวตลอด


ริสะ - เหตุผลที่มิยะอยู่คนเดียวเสมอ….คงเป็นเพราะเรื่องที่คุยเมื่อวาน มาจากปัญหาครอบครัวสินะ


เพราะงั้นเราก็อยากทำอะไรสักอย่างให้

อาจจะถูกคิดว่าจุ้นจ้านก็ตามแต่ยังไงก็อยากทำให้….



ช่วงที่ยังอยู่ที่โรงเรียนรู้สึกแย่ก็จริง

แต่หลังเลิกเรียนกลับด้วยกัน ตอนที่มาห้องของเราอย่างทุกที ท่าทางมิยะอารมณ์กลับเป็นปกติแล้ว


[ มิยะกลับมาที่ห้องริสะเหมือนเดิม ริสะชวนดื่มชา แต่มิยะก็บอกว่า ไม่อยากทานอะไรเยอะก่อนมื้อเย็น ริสะจะวกเข้าประเด็นครอบครัว ซึ่งระหว่างนี้มีมิยะเล่นมุกแซวริสะที่พูดตะกุกตะกักจนไปคล้ายเสียงไก่ในภาษาญี่ปุ่น (เวลานี้ยังจะเกรียน)]


ริสะ - ในฐานะที่เป็นแฟนก็อยากจะเจอครอบครัวของเธอน่ะ

มิยะ - …………………..

มิยะ - …..ไม่ได้หรอก

ริสะ - ทำไมล่ะ? ไม่เห็นเป็นไรเลย แค่ทักทายเอง

มิยะ - ทำไมเธอถึงคิดจะทำอะไรอย่างนี้ ไม่เห็นจะเข้าใจเลยสักนิด

ริสะ - ก็…เป็นแฟนกันตามหลักก็ต้องอยากไปทักทายไม่ใช่เหรอ

มิยะ - ยังเพิ่งเริ่มคบกันไม่ใช่หรือไง แถมอย่างอื่นก็มีให้ทำนี่นา

ริสะ - ระยะเวลาที่คบไม่เห็นเกี่ยวเลย...ก็ฉันอยากไปทักทายนี่นา

มิยะ - ก็บอกแล้วไงว่าไม่ต้องก็ได้น่ะ

ริสะ - โธ่ ดื้อด้านชะมัด

มิยะ - เธอก็เหมือนกันแหละ

ริสะ - ทั้งที่เป็นแฟนกัน แต่คำขอร้องของฉันแค่เรื่องเดียวจะยังไงก็ช่างสินะ

มิยะ - …………..


มิยะ - ….ถึงจะเป็นแฟนกัน แต่เรื่องที่ไม่ได้ก็คือไม่ได้อยู่ดี

ริสะ - ทะ…..ทำไมถึงไม่ได้กันเล่า!?

มิยะ - เธอไม่เข้าใจหรอก…..


ตัวมิยะไม่ได้เปลี่ยนไปเลย…

ทั้งที่อ้อนวอนขนาดนี้ แต่รั้นไม่เอาท่าเดียว


มิยะ - ฉันสิ้นหวังกับพ่อแม่พออยู่แล้ว ถ้าทำได้ก็ไม่อยากคุย มองก็ไม่อยากมองด้วยซ้ำ

ริสะ - มะ ไม่จริงน่า….

ริสะ - บ้านฉันเองก็ไม่มีพ่อ แม่ฉันก็เป็นคนไร้ความรับผิดชอบแบบนั้นอีก….ทางบ้านมิยะเองก็น่าจะมีความสุขกว่ากันอยู่แล้วนี่!

มิยะ - ริสะ……..

ริสะ - เข้ากับพ่อแม่ให้ได้สิ!! ไม่เห็นต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่เลยนี่!!

มิยะ - อะ อะไรน่ะ เมื่อกี้…….

ริสะ - อ๊ะ……..


มิยะที่มองมาทางฉัน

มิยะมองฉันด้วยสายตาน่ากลัวแบบนี้ คงจะเป็นครั้งแรก

พูดออกไปไม่ได้ตั้งใจแท้ ๆ แต่ดูเหมือนจะถูกโกรธจริง ๆ


มิยะ - ที่พูดมาเธอเข้าใจอะไรบ้างมั้ย ริสะ…..

ริสะ - มิยะ….เดี๋ยวก่อน เมื่อกี้มัน…..

มิยะ - …….ขอตัวก่อนนะ

ริสะ - เดี๋ยวสิมิยะ!!


มิยะออกจากห้องไปโดยที่ห้ามไม่ทัน แล้วก็จากไป


ริสะ - ………เฮอะ ไม่ล้มเลิกหรอกน่า!!


ตั้งแต่เข้าเรียนที่มิคาโจ ตลอด….ตลอดมา ตลอดมา ตลอดมา

ฉันไล่ตามมิยะ ไล่ตามมิยะมาตลอด

ต่อจากนี้ฉันก็จะไล่ตามมิยะตลอดไป

เพราะงั้นจะจับตัวให้ได้เลยคอยดู


ริสะ - ไม่ปล่อยให้หนีหรอกมิยะ…...เดี๋ยวก่อนสิ!!


ฉันเองก็ออกจากห้องไป เพื่อไล่ตามหลังมิยะไปทันที




ริสะ - แฮ่ก...แฮ่ก….แฮ่ก….มิยะ

 
 

ริสะ - แฮ่ก… แฮ่ก….. มิยะขอโทษที่พูดจาเกินเหตุไปหน่อยนะ

มิยะ - ……….

ริสะ - เผลอโมโหเกินไปหน่อย ยกโทษให้เถอะ….นะ มิยะ


ช่วงที่มิยะวิ่งช้าลง….เอาล่ะ ได้จังหวะแล้ว


ริสะ - แฮ่ก ๆ เอ้า~.......นี่แน่ะ

มิยะ - ดะ เดี๋ยวสิ ว้าย!?


พุ่งตัวเข้าใส่ไปที่แผ่นหลังของมิยะ

แบบนี้ได้พากันล้มทั้งคู่แน่ ๆ


มิยะ - เดี๋ยวสิ ริสะเนี่ย…..ทำอะไรเกินไปแล้วน่า

ริสะ - คิก ๆ ๆ ในที่สุดก็จับได้ล่ะนะ♪

มิยะ - ….โธ่ เป็นคนที่น่ารำคาญจริงนะ


ฉันที่ชนะวิ่งไล่จับ ก็ได้ขอโทษมิยะอีกครั้งหนึ่ง


ริสะ - เมื่อกี้...ต้องขอโทษจริง ๆ นะ

มิยะ - …..ช่างเถอะน่า

ริสะ - จริงสิ…. งั้นขอพูดแก้ตัวใหม่ ลองพูดกับที่บ้านดูเถอะนะ

มิยะ - …..ตื๊อจังนะ ริสะน่ะ

ริสะ - ก็ต้องตื๊อสิ ความรู้สึกนี้ที่มีต่อมิยะที่ฉันรัก….มันไม่ได้จะน้อยลงไปง่าย ๆ หรอกนะ

มิยะ - …..ริสะ

ริสะ - ถึงเธอจะอัจฉริยะแค่ไหน แต่เล่นตัดสินทุกอย่างก่อนลงมือทำแบบนี้ใช้ไม่ได้นะ!!

มิยะ - …………………

ริสะ - คนเราน่ะ การจะเข้าใจกั