その花びらにくちづけを ミカエルの乙女たち by ゆりんゆりん สปอยล์ฉบับภาษาไทยโดย satoru.exteen.com

เหตุการณ์ต่อจาก Common Route จะมีทั้งหมด 6 Routes
-  Risa & Miya Route *** ตอนนี้อยู่ใน Route นี้ ***
-  Reo & Mai Route
- Eris & Shizuku Route
- Sara & Kaeda Route
-  Yuuna & Nanami Route
- Takako & Runa Route 

ซึ่งทั้งหมด 6 Routes เหตุการณ์เกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกัน (คริสต์มาส-วาเลนไทน์-จบการศึกษา) แต่จะมีรายละเอียดปลีกย่อยแตกต่างกันออกไปแต่ละคู่

อ่านตอนเก่า ๆ ได้ที่
 
Common Route
part1 | part2 | part3 | part4 part5 | part6 | part7 | part8 | part9 | part10 | 
part11 | part12 | part13 | part14 | part15 | part16 | part17 | part18 | part19 | part20 |
 
_______________________

Risa & Miya Route Part 5 [End]

(บทที่ 46-50 ของเกม)


 

[ ที่ห้องเรียน ริสะยังสงสัยเรื่องที่บ้านมิยะ ริสะก็ชวนมิยะไปคุยข้างนอก เพราะในห้องเรียนมีเพื่อนอยู่เต็มไปหมด ถึงไปที่ Atelier จะคุยง่ายกว่า ]


มิยะ - แล้วเรื่องที่ว่าคืออะไรเหรอ?

ริสะ - คือว่า…….

มิยะ - ถ้าเป็นจูบไม่ต้องฝืนเก็บไว้หรอก ให้ได้ทุกเมื่ออยู่แล้ว

ริสะ - บะ บ้าน่า ไม่ใช่แบบนั้นหรอกย่ะ


มิยะหัวเราะคิกคัก

โธ่…


ริสะ - อยากจะคุยต่อเรื่องเมื่อวานหน่อยน่ะ

มิยะ - ………….


ขณะนั้นเองสีหน้าของมิยะก็ไม่มีรอยยิ้ม


มิยะ - เคยบอกไปแล้วนี่ว่าเรื่องนั้นพอได้แล้ว

ริสะ - แต่ว่าฉัน…..

มิยะ - ถ้าจะมาหาเพื่อเรื่องพรรค์นี้ ฉันจะกลับล่ะนะ

ริสะ - อ๊ะ รอก่อนสิมิยะ

มิยะ - …………


มิยะก็จากไปคนเดียว

แถมยังเป็นทิศตรงข้ามกับห้องเรียน


ริสะ - …..ไป Atelier อีกแล้วสินะ…….


เป็นแบบนี้คงไม่กลับยันเลิกเรียนเลยสินะ

มิยะเริ่มคุ้นเคยกับการมาโรงเรียนมากขึ้นหน่อย แต่ว่าปกติแล้วมิยะก็จะอยู่คนเดียวตลอด


ริสะ - เหตุผลที่มิยะอยู่คนเดียวเสมอ….คงเป็นเพราะเรื่องที่คุยเมื่อวาน มาจากปัญหาครอบครัวสินะ


เพราะงั้นเราก็อยากทำอะไรสักอย่างให้

อาจจะถูกคิดว่าจุ้นจ้านก็ตามแต่ยังไงก็อยากทำให้….



ช่วงที่ยังอยู่ที่โรงเรียนรู้สึกแย่ก็จริง

แต่หลังเลิกเรียนกลับด้วยกัน ตอนที่มาห้องของเราอย่างทุกที ท่าทางมิยะอารมณ์กลับเป็นปกติแล้ว


[ มิยะกลับมาที่ห้องริสะเหมือนเดิม ริสะชวนดื่มชา แต่มิยะก็บอกว่า ไม่อยากทานอะไรเยอะก่อนมื้อเย็น ริสะจะวกเข้าประเด็นครอบครัว ซึ่งระหว่างนี้มีมิยะเล่นมุกแซวริสะที่พูดตะกุกตะกักจนไปคล้ายเสียงไก่ในภาษาญี่ปุ่น (เวลานี้ยังจะเกรียน)]


ริสะ - ในฐานะที่เป็นแฟนก็อยากจะเจอครอบครัวของเธอน่ะ

มิยะ - …………………..

มิยะ - …..ไม่ได้หรอก

ริสะ - ทำไมล่ะ? ไม่เห็นเป็นไรเลย แค่ทักทายเอง

มิยะ - ทำไมเธอถึงคิดจะทำอะไรอย่างนี้ ไม่เห็นจะเข้าใจเลยสักนิด

ริสะ - ก็…เป็นแฟนกันตามหลักก็ต้องอยากไปทักทายไม่ใช่เหรอ

มิยะ - ยังเพิ่งเริ่มคบกันไม่ใช่หรือไง แถมอย่างอื่นก็มีให้ทำนี่นา

ริสะ - ระยะเวลาที่คบไม่เห็นเกี่ยวเลย...ก็ฉันอยากไปทักทายนี่นา

มิยะ - ก็บอกแล้วไงว่าไม่ต้องก็ได้น่ะ

ริสะ - โธ่ ดื้อด้านชะมัด

มิยะ - เธอก็เหมือนกันแหละ

ริสะ - ทั้งที่เป็นแฟนกัน แต่คำขอร้องของฉันแค่เรื่องเดียวจะยังไงก็ช่างสินะ

มิยะ - …………..


มิยะ - ….ถึงจะเป็นแฟนกัน แต่เรื่องที่ไม่ได้ก็คือไม่ได้อยู่ดี

ริสะ - ทะ…..ทำไมถึงไม่ได้กันเล่า!?

มิยะ - เธอไม่เข้าใจหรอก…..


ตัวมิยะไม่ได้เปลี่ยนไปเลย…

ทั้งที่อ้อนวอนขนาดนี้ แต่รั้นไม่เอาท่าเดียว


มิยะ - ฉันสิ้นหวังกับพ่อแม่พออยู่แล้ว ถ้าทำได้ก็ไม่อยากคุย มองก็ไม่อยากมองด้วยซ้ำ

ริสะ - มะ ไม่จริงน่า….

ริสะ - บ้านฉันเองก็ไม่มีพ่อ แม่ฉันก็เป็นคนไร้ความรับผิดชอบแบบนั้นอีก….ทางบ้านมิยะเองก็น่าจะมีความสุขกว่ากันอยู่แล้วนี่!

มิยะ - ริสะ……..

ริสะ - เข้ากับพ่อแม่ให้ได้สิ!! ไม่เห็นต้องทำให้เป็นเรื่องใหญ่เลยนี่!!

มิยะ - อะ อะไรน่ะ เมื่อกี้…….

ริสะ - อ๊ะ……..


มิยะที่มองมาทางฉัน

มิยะมองฉันด้วยสายตาน่ากลัวแบบนี้ คงจะเป็นครั้งแรก

พูดออกไปไม่ได้ตั้งใจแท้ ๆ แต่ดูเหมือนจะถูกโกรธจริง ๆ


มิยะ - ที่พูดมาเธอเข้าใจอะไรบ้างมั้ย ริสะ…..

ริสะ - มิยะ….เดี๋ยวก่อน เมื่อกี้มัน…..

มิยะ - …….ขอตัวก่อนนะ

ริสะ - เดี๋ยวสิมิยะ!!


มิยะออกจากห้องไปโดยที่ห้ามไม่ทัน แล้วก็จากไป


ริสะ - ………เฮอะ ไม่ล้มเลิกหรอกน่า!!


ตั้งแต่เข้าเรียนที่มิคาโจ ตลอด….ตลอดมา ตลอดมา ตลอดมา

ฉันไล่ตามมิยะ ไล่ตามมิยะมาตลอด

ต่อจากนี้ฉันก็จะไล่ตามมิยะตลอดไป

เพราะงั้นจะจับตัวให้ได้เลยคอยดู


ริสะ - ไม่ปล่อยให้หนีหรอกมิยะ…...เดี๋ยวก่อนสิ!!


ฉันเองก็ออกจากห้องไป เพื่อไล่ตามหลังมิยะไปทันที




ริสะ - แฮ่ก...แฮ่ก….แฮ่ก….มิยะ

 
 

ริสะ - แฮ่ก… แฮ่ก….. มิยะขอโทษที่พูดจาเกินเหตุไปหน่อยนะ

มิยะ - ……….

ริสะ - เผลอโมโหเกินไปหน่อย ยกโทษให้เถอะ….นะ มิยะ


ช่วงที่มิยะวิ่งช้าลง….เอาล่ะ ได้จังหวะแล้ว


ริสะ - แฮ่ก ๆ เอ้า~.......นี่แน่ะ

มิยะ - ดะ เดี๋ยวสิ ว้าย!?


พุ่งตัวเข้าใส่ไปที่แผ่นหลังของมิยะ

แบบนี้ได้พากันล้มทั้งคู่แน่ ๆ


มิยะ - เดี๋ยวสิ ริสะเนี่ย…..ทำอะไรเกินไปแล้วน่า

ริสะ - คิก ๆ ๆ ในที่สุดก็จับได้ล่ะนะ♪

มิยะ - ….โธ่ เป็นคนที่น่ารำคาญจริงนะ


ฉันที่ชนะวิ่งไล่จับ ก็ได้ขอโทษมิยะอีกครั้งหนึ่ง


ริสะ - เมื่อกี้...ต้องขอโทษจริง ๆ นะ

มิยะ - …..ช่างเถอะน่า

ริสะ - จริงสิ…. งั้นขอพูดแก้ตัวใหม่ ลองพูดกับที่บ้านดูเถอะนะ

มิยะ - …..ตื๊อจังนะ ริสะน่ะ

ริสะ - ก็ต้องตื๊อสิ ความรู้สึกนี้ที่มีต่อมิยะที่ฉันรัก….มันไม่ได้จะน้อยลงไปง่าย ๆ หรอกนะ

มิยะ - …..ริสะ

ริสะ - ถึงเธอจะอัจฉริยะแค่ไหน แต่เล่นตัดสินทุกอย่างก่อนลงมือทำแบบนี้ใช้ไม่ได้นะ!!

มิยะ - …………………

ริสะ - คนเราน่ะ การจะเข้าใจกันมันยากอยู่แล้ว ก่อนหน้านี้ฉันกับมิยะเองก็ยังเป็นแบบนั้นเลย

ริสะ - ทั้งเรื่องดี เรื่องแย่เอง ถ้าไม่พูดออกไป ความรู้สึกก็ส่งไปไม่ถึงหรอกนะ…. ไม่พูดออกไปไม่ได้หรอกนะ

ริสะ - หากทางนี้พูดอย่างจริงจังก็ต้องเข้าใจได้แน่ ถ้าเผชิญหน้ากับทางนั้นตรง ๆ น่ะ  ใช่ไหมล่ะ?

มิยะ - ไม่จริงน่า… ทุกคนไม่ได้เป็นอย่างที่ริสะพูดหมดหรอก

ริสะ - ถึงไม่รู้ว่าจะเป็นแบบนั้นแน่รึเปล่า แต่ว่าก่อนที่จะยอมแพ้น่ะ ไม่สิ ยังไงก็ต้องลองทำดูก่อนที่คิดหนีสิ….เนอะ?


เพื่อให้มิยะเข้าใจ ฉันก็โน้มน้าวต่อไป

ไม่ยอมแพ้ ไม่ว่าครั้งแล้วครั้งเล่า

มิยะจ้องมาที่ฉัน แล้วฉันก็….



มิยะ - ….ขอบคุณนะ ริสะ♡

ริสะ - เอ๊ะ… ดะ เดี๋ยว… รอก่อน….♡


ไหงเราถึงถูกมิยะกอดล่ะ?

ไหงถึงมาจูบกันแบบนี้!?


มิยะ - …..ริสะที่พยายามขนาดนี้เพื่อฉัน……


มิยะ -  อาจจะใช้ไม่ได้รึเปล่าไม่รู้….แต่อย่างที่ริสะว่าน่ะแหละ ต่อให้บางทีอาจจะเสียเวลาเปล่าก็ได้ ถ้าแค่พูดล่ะก็จะลองพูดดูหน่อยล่ะกัน

ริสะ - มิยะ….ขอบคุณนะที่เข้าใจน่ะ ดีใจจัง♪


สื่อความรู้สึกออกไปได้

ดีใจซะจนเผลอกอดมิยะออกไป


มิยะ - ริสะ….

ริสะ - อ๊ะ ขอโทษนะที่จู่ ๆ กอด แต่ถ้ามิยะมีอะไรล่ะก็จะฉันคอยอยู่ข้างมิยะนะ

มิยะ - ริสะ….


[ แล้วทั้งคู่ทำอะไรกันก็ไม่รู้โจ่งแจ้งมาก ๆ … ป่ะ ข้าม ๆ แล้วหลังจากนั้นริสะก็อาย ๆ ที่ทำอะไรก็ไม่รู้ออกไป แล้วก็ริสะดีใจที่มิยะสัญญาว่าจะคุยกับครอบครัว ]






มิยะ - …..นี่ ริสะ

ริสะ - หืม...อะไรเหรอ?

มิยะ - ฉันอยากคุยกับเธอให้มากกว่านี้น่ะ

ริสะ - ….เอ๋?


ถูกกุมมือ แถมยังถูกจ้องด้วยสายตาที่แน่วแน่


มิยะ - เธอล่ะ...ว่ายังไง?

ริสะ - ฉะ ฉันน่ะ….


ฉันเองก็อยากอยู่กับมิยะให้นานกว่านี้



มิยะ - ให้ฉันไปที่ห้องของริสะอีกได้รึเปล่า?

ริสะ - อื้ม ได้อยู่แล้วล่ะ


จากนั้นเราทั้งคู่ก็เดินกลับบ้านของฉันด้วยกัน

ในห้องก็อยู่ในสภาพเหมือนตอนที่มิยะเพิ่งจากไป


ริสะ - ฮะ ๆ ๆ ทะเลาะกันแบบนั้น ไม่ไหวเลยเนอะ

มิยะ - โทษนะ...ที่ทำให้เป็นห่วง

ริสะ - ชอบก่อปัญหาซะจริง ๆ น้า….อัจฉริยะแท้ ๆ

มิยะ - จากนี้ก็ฝากด้วยนะ….ริสะ


ระหว่างที่พูดแบบนี้มิยะก็มากอดเรา

ความอบอุ่นจากตัวมิยะค่อย ๆ ถูกส่งผ่านมา


มิยะ - ริสะ คืนนี้จะไม่ให้นอนหรอกนะ…..

ริสะ - ยะ อย่างนี้มัน…..

มิยะ - เพราะจะทำอย่างว่ากับเธอจนถึงเช้าไงล่ะ♡

ริสะ - มิยะ…. คือว่า…..

มิยะ - ไม่ปล่อยให้นอนหรอก...เตรียมใจได้เลยริสะ

ริสะ - ….อื้ม เตรียมใจไว้เยอะแล้วล่ะ♡


[ ไม่แปลแล้ว บาย ตัดมาตอนเช้าเลย ]






ริสะ - ….งืม….อื้ม…. เช้า….แล้วเหรอ….?


เสียงนกร้อง ทำให้รู้สึกตัวว่ายามเช้ามาถึง

รู้สึกว่าวันนี้ที่นอนมันอบอุ่นซะจนไม่อยากลุกเลย

อยากนอนต่อจัง……


ริสะ - ……...ไม่ได้สิ ไม่ไปโรงเรียนได้ไง!


เมื่อลุกขึ้นออกจากเตียง ก็รู้สึกถึงคนที่อยู่ข้าง ๆ


ริสะ - มะ มิยะ!? จริงสิ เมื่อคืนพวกเรานอนกันทั้งอย่างนี้นี่นา (คนแปล: โป๊......)


มิยะ - …..ฟี้….ฟี้….

ริสะ - คิกๆ อย่างกับนางฟ้ายามหลับเลยแฮะ


ฉันลองค่อย ๆ ขยับเข้าไปใกล้ริมฝีปาก


มิยะ - หะ หืม…..ริสะ?


มิยะพูดด้วยน้ำเสียงงัวเงีย แล้วก็ลืมตาขึ้น


ริสะ - อรุณสวัสดิ์จ้ะมิยะ

มิยะ - …………...


อ้าว!? ยังสะลึมสะลือรึเปล่านะ?


ริสะ - ที่นี่ห้องฉันน่ะ ก็เมื่อวานมิยะมาอยู่ทั้ง ๆ แบบนี้….

มิยะ - เดี๋ยว….อันนั้นรู้อยู่แล้วล่ะ….ไม่ต้องอธิบายขนาดนั้นก็ได้

ริสะ - เอ๊ะ?

มิยะ - ……..


มิยะมองไปนอกหน้าต่างอย่างไม่รู้สาเหตุ

นี่มัน หรือว่าจะ


ริสะ - มิยะเนี่ย...อย่าบอกนะว่าเป็นพวกตื่นเช้าไม่ค่อยได้?

มิยะ - ………….


มิยะผงกหัวนิดนึงเป็นการตอบรับ

ฉันมองอย่างเงียบ ๆ จนมิยะเริ่มสดชื่น


มิยะ - …….หายแล้วล่ะ

ริสะ - ผิดคาดนะเนี่ย… แสดงว่าที่มิยะไปสายบ่อยเนี่ย เพราะแบบนี้เองเหรอ?

มิยะ - นั่นก็มีส่วนแต่… ก่อนหน้านี้ก็เคยบอกนี่* ถึงไปเร็วก็เปล่าประโยชน์นี่นา


[ Note: โปรดติดตามในริสะมิยะเธียเตอร์!! ]



ริสะ - ค่า ๆ งั้นเหรอค้า

มิยะ - ริสะนี่สดชื่นแต่เช้าจริงด้วยนะเนี่ย

ริสะ - ‘จริงด้วย’เนี่ยอะไรยะ?

มิยะ - ตามแบบฉบับตัวละครหัวหน้าห้องเลย...อะไรแบบนี้

ริสะ - นี่มันไม่ได้ชมกันนี่นา

มิยะ - คิก ๆ ๆ ตอนแรกถูกแม่ตามรังควานก็เลยมาที่มิคาโจ…..แต่ดูเหมือนว่าจะเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องล่ะนะ

มิยะ - ได้พบกับเธอแบบนี้ ได้อยู่ร่วมกันรับวันใหม่แบบนี้ ก็รู้สึกขอบคุณแม่ขึ้นมาหน่อยนึงล่ะ

ริสะ - มิยะ……….

มิยะ - ตอนนี้มีความสุขมากเลย…..ดีจริง ๆ ที่ได้พบกับริสะ

ริสะ - ฉะ ฉันก็ด้วย ดีที่มีมิยะอยู่ด้วย

มิยะ - …....จูบได้มั้ย?

ริสะ - อื้ม….จูบเยอะ ๆ เลยสิ♡

มิยะ - ริสะ…. รักนะ ริสะ

ริสะ - ….มิยะ….ฉันก็รักมิยะเหมือนกัน♡

มิยะ - ...ดีใจจังริสะ…


เช้านี้ไม่รู้กี่ครั้งกี่หน เราจูบกับจำนวนนับไม่ถ้วน

เพียงแค่นี้ก็มีความสุขมากแล้ว สำหรับเช้านี้




ฤดูกาลผันเปลี่ยน ฤดูใบไม้ผลิก็มาถึง

ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง วันพิธีจบการศึกษาของมิคาโจ

ชิซึคุซามะกับเอริสซามะที่ร่วมเตรียมงานกิจกรรมด้วยกันมาในวันคริสต์มาส วันวาเลนไทน์ วันนี้ก็ต้องจากกันแล้ว

เพราะงั้นทุกคนก็เลยจัดปาร์ตี้เป็นการส่งท้ายกัน


ยูนะ - ชิซึคุซามะ เอริสซามะ แสดงความยินดีที่จบการศึกษาค่ะ

ทุกคน - แสดงความยินดีด้วยนะคะ!

 


ชิซึคุ - ขอบคุณนะทุกคน...ขอบคุณมากจริง… ฮึ่ก

เอริส - โธ่ ชิซึคุอย่าร้องสิ แต่ว่าขอบคุณจริง ๆ นะทุกคน♡


ด้วยคำอนุญาตของอาจารย์เรนะ ก็เลยได้ขอใช้ห้องในการเตรียมปาร์ตี้นี้

ทุกคนฉลองจบการศึกษาให้พวกรุ่นพี่กันจากใจ


รุ่นพี่ทั้งคู่เป็นคนดังอยู่แล้ว ก็เลยมีแฟนคลับล้อมรอบมากมายระหว่างพิธีจบการศึกษา

ทั้งคู่ที่มุ่งหน้ามาสถานที่จัดงานปาร์ตี้หอบช่อดอกไม้มากมาย ด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเช่นเคย

 
 

ริสะ - เป็นครั้งสุดท้ายแล้วสินะ ที่สมาชิกจะได้อยู่รวมกันพร้อมหน้า...แบบนี้

นานามิ - …...ริสะซัง

ซาร่า - ฮืออออ ริสะจัง อย่าพูดแบบนั้นซี่~

คาเอเดะ -  ใช่จ้ะ วันนี้เรามาส่งทั้งคู่ด้วยใบหน้ายิ้มสดชื่นเถอะจ้ะ

ริสะ - ค่ะ…..



แล้วพวกรุ่นพี่ก็ใช้เวลาร่วมกันอย่างสนุกสนาน ขณะทานน้ำผลไม้กับขนมที่เตรียมไว้

ทั้งเข้าค่ายด้วยกันตอนคริสต์มาสเฟส ทั้งประเด็นคุยอย่างกิจกรรมวาเลนไทน์อีก

หลายเดือนที่ผ่านมามีเรื่องเกิดขึ้นหลายอย่างให้ชวนนึกถึง


ริสะ - Best Couple...กรรมการเตรียมงานกิจกรรมงั้นเหรอ


ในเวลาเดียวกันนั้น ก็ทำให้นึกถึงความรักของเรากับมิยะ



มิยะ - …..ทำไมเหรอริสะ?

ริสะ - อื้ม...ก็รู้สึกว่ามีอะไรเกิดขึ้นหลายอย่างจังน้า~ น่ะ

มิยะ - นั่นสิ หลาย ๆ อย่างล่ะนะ…. คิก ๆ ๆ

ริสะ - อะ อะไรเล่า~ อย่าคิดเรื่องแปลก ๆ สิมิยะ

มิยะ - คิดอะไรแปลก ๆ เหรอ? ริสะเนี่ยกลายเป็นคนทะลึ่งขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย…

ริสะ - ว้ายยยยยยย ไม่ใช่นะ!!


พูดอะไรแบบนี้ออกมาตรงนี้ได้ไง…. คะ คนอื่นคงไม่ได้ยินสินะ?


ชิซึคุ - เป็นอะไรเหรอคะริสะซัง? จู่ ๆ ก็ร้องออกมาซะดังเชียว

ริสะ - มะ มะ มะ มะ มะ ไม่มีอะไรค่า~


โธ่ มิยะเนี่ย


เอริส - ริสะซังเป็นเด็กที่เอาจริงเอาจังแท้ ๆ แต่กลับเป็นคนแปลก ๆ ซะงั้นเหรอ ~ คิก ๆ ๆ

เอริส - จะว่าไปทางมิยะซังเองพักหลังมานี้ ก็เข้ากับสมาชิกได้ดีแล้วนี่จ๊ะ♪

ริสะ - เอริสซามะ..….

ชิซึคุ - จริงด้วยสินะ พักหลังมานี้ได้เห็นใบหน้าที่ยิ้มแย้มของมิยะซังมากขึ้นด้วยนี่นะ


รุ่นพี่ทั้งสองพูดแบบนั้น มิยะก็เลยอึดอัดใจนิดหน่อย แล้วมองมาทางเรา

ถูกชมแบบนี้ ไม่ชอบงั้นเหรอ?

แต่รู้สึกว่าดูน่ารักหน่อยแฮะ


ไม - มิยะซัง มีอะไรอยากจะกล่าวกับพวกรุ่นพี่รึเปล่าจ๊ะ?


มิยะ - …….ฉัน


ถ้าเป็นทุกที เวลาแบบนี้มิยะคงเมินไปแล้ว

เพียงแต่เป็นวันนี้ วันนี้กลับผิดไป


มิยะ - ดีใจจริง ๆ ได้พบกับทุกคนแบบนี้…..รู้สึกอย่างนี้จากใจค่ะ

 


ริสะ - มิยะ!

ซาร่า - มิยะจัง!

มิยะ - อะ อะไรน่ะ ทำไมทั้งคู่ถึงมองฉันด้วยสีหน้าแบบนี้ล่ะ? อย่ารัดแน่นไปสิ


พูดแบบนี้ออกมา มีความสุขจัง


ไม - ได้เห็นการเติบโตของพวกสาว ๆ น่ายินดีจังน้า

คาเอเดะ - อื้อ จริงด้วยนะ….คิก ๆ

(คนแปล: บทพูดอารมณ์คุณป้าข้างบ้านทั้งสองนี่มันอะไรกัน)


[ อาจารย์เรนะมาขัดจังหวะบอกว่าจะได้เวลาแล้ว และก่อนงานเลี้ยงจะเลิกลา ทุกคนส่งท้ายด้วยคำพูดร่ำลาทั้งคู่ ความจริงช่วงปาร์ตี้อำลามันยาวกว่านี้อีก ต้องไปตามต่อให้รูทอื่นเพื่อเก็บรายละเอียดโดยเฉพาะรูทไมเรโอกับเอริสชิซึคุ XD ]


ไม - ขอแสดงความยินดีที่จบการศึกษาค่ะ พอรู้สึกว่าหลังจากใบไม้ผลินี้แล้วก็จะไม่เจอกันอีกก็รู้สึกเหงาๆ แต่ว่าแวะมาเยี่ยมที่มิคาโจกันอีกนะคะ

ไม - แล้วก็ขอให้ทั้งคู่รักกันมาก ๆ นะคะ

เอริส - ขอบคุณนะไมซัง

ชิซึคุ - ต้องมาเที่ยวอยู่แล้วล่ะค่ะ

ไม - …...ถ้างั้นปิดท้ายด้วยเรโอ เธอเป็นคนปิดงานนะ

เรโอ - ระ รู้แล้วล่ะน่า~ เอ่อ …..

ชิซึคุ - ใจเย็น ๆ เถอะค่ะ ค่อย ๆ ก็ได้นะ

เอริส - ใช่ ๆ เป็นเหมือนทุกทีเลยจ้า

เรโอ - อะ อื้ม…….. เอ่อ ยินดีกับทั้งคู่ด้วย…. แล้วก็ ดีใจด้วยที่เรียนจบได้น่ะ

ไม - ……..เฮ้อ~

เรโอ - อะ อะไรเล่า! ก็พูดออกไปแล้วนี่

ไม - รู้แล้วล่ะน่า ต่อสิ



เรโอ - ต่อจากนี้ก็ขอให้พยายามด้วยความแจ่มใส…..พอคิดว่าอีกหน่อยจะไม่อยู่กันแล้ว ก็รู้สึกเหมือนไม่มีอะไรน่ารำคาญอยู่ล่ะนะ

เอริส - เมื่อกี้เนี่ย หมายถึงว่าถ้าไม่มีพวกเราอยู่จะเหงางั้นสินะ?

เรโอ - ไม่ได้พูดแบบนั้น….ซะ….หน่อย

ไม - จ้า ๆ  เรโอทำได้ดีแล้วล่ะ ถ้างั้นทุกคนมาปรบมือส่งท้ายให้พวกรุ่นพี่กันเถอะจ้ะ


[จากนั้นปาร์ตี้ก็เลิก]

 

ริสะ - …..เป็นปาร์ตี้ที่ดีจังเลยเนอะ

มิยะ - ………………

ริสะ - ทางมิยะเอง พวกรุ่นพี่เองก็ยอมรับกันแล้วล่ะนะ


ถ้าเป็นแบบนี้ ได้สนิทกับเพื่อนร่วมห้องด้วยก็คงดี

จริงสิ แบบนี้เริ่มทำตอนภาคเรียนใหม่ก็ไม่เลวเนอะ?


ริสะ - นี่มิยะ เทอมใหม่น่ะนะ…..

มิยะ - ….คือว่านะ ริสะ

ริสะ - อะ อะไรเหรอ?

มิยะ - ฉัน….ไปลองคุยกับพ่อแม่ดูอย่างที่ริสะบอกแล้วล่ะ

ริสะ - อ๊ะ…..

ริสะ - ปะ เป็นยังไงบ้าง?

มิยะ - ก็ลำบากอยู่….แต่พอไหวล่ะ….นะ

ริสะ - แบบนี้ก็ดีออกนี่นา!? สุดยอด สุดยอด สุดยอดไปเลย!

มิยะ - อย่าตื่นเต้นเกินเหตุน่า….สุดท้ายก็แค่พักรบกันชั่วคราวน่ะแหละ

ริสะ - แบบนี้ก็สุดยอดพอแล้วล่ะ

มิยะ - แล้วก็นะ หลังจากนี้มีเรื่องจะบอกกับริสะด้วยน่ะ

ริสะ - หลังจากนี้….??

มิยะ - อื้ม ยังไงก็ตามฉันต้องสืบทอดบริษัทครอบครัว แล้วอยากทำให้เติบโตยิ่งกว่ารุ่นปู่ด้วย

ริสะ - งะ งั้นเหรอ…. แต่ว่าถ้าเป็นมิยะยังไงก็ต้องเป็นผู้บริหารที่รุ่งแน่ ๆ ล่ะ ก็เป็นอัจฉริยะนี่นา

ริสะ - แต่ก็สุดยอดไปเลยนะที่มิยะคิดเรื่องอนาคตไว้แล้วน่ะ

มิยะ - อื้ม แล้วก็นะ ก่อนที่จะสืบทอดบริษัทก็อยากไปเรียนต่อต่างประเทศน่ะ

ริสะ - ระ...เรียนต่อต่างประเทศ?

มิยะ - อื้ม ใช่แล้วล่ะ……


เรียนต่อต่างประเทศนี่คือจะไปประเทศอื่นสินะ?

แบบนั้นก็หมายความว่าหลังจากจบการศึกษาที่มิคาโจ…...เราจะต้องอยู่ห่างกับมิยะน่ะสิ!?


ริสะ - มิยะ…..เรียนต่อต่างประเทศสินะ…………

ริสะ - …..อื๋อ มิยะ……?

มิยะ - ………….คิก ๆ ๆ

มิยะ - เพราะงั้นนะ…..เรียนให้หนักหน่อยนะจ๊ะ ภาษาอังกฤษน่ะ

ริสะ - เอ๋??

มิยะ - อย่างน้อยต้องให้คล่องพวกบทสนทนาในชีวิตประจำวันล่ะนะ แย่เลยไม่ใช่เหรอ เธอน่ะ?

ริสะ - ทะ ทำไมถึงเป็นฉันล่ะ….?

มิยะ - ก็ต้องเป็นตามนี้อยู่แล้วนี่นา เธอก็ต้องไปด้วยกันไงล่ะ♡

ริสะ - อะ เอ๋~~~~!?


 
 

….แล้วก็ฤดูใบไม้ผลิก็มาเยือน

พวกเราก็กลายเป็นนักเรียน ชั้นปีที่ 2 



ซาร่า - ริสะจัง อรุณสวัสดิ์จ้า

นานามิ - อรุณสวัสดิ์จ้า

ริสะ - อรุณสวัสดิ์ทั้งคู่ ไม่เจอกันที่โรงเรียนนานเลยเนอะ~

นานามิ - แต่หยุดฤดูใบไม้ผลิ สมาพันธ์ปี 1 เองก็ได้ไปเที่ยวกันตั้งหลายครั้งเลยนี่เนอะ

ซาร่า - นานามิจัง ตอนนี้ไม่ใช่สมาพันธ์ปี 1 แล้วนะ สมาพันธ์ปี 2 ต่างหากล่ะ

นานามิ - อุ….จริงด้วยสิ

ริสะ - นั่นสิ ตอนนี้พวกเราก็อยู่ในฐานะรุ่นพี่แล้วนี่นะ

นานามิ - ฉันเองก็ต้องนิ่ง ๆ ให้มากกว่านี้ล่ะ

ซาร่า - อ๊ะ จะว่าไปได้ยินเรื่องของชิซึคุซามะกับเอริสซามะกันรึเปล่า?

นานามิ - ฉันได้ยินมาจากโอเน่….เอ๊ย ยูนะซามะมาล่ะ ดีจังเลยน้า~

ริสะ - เอ๊ะ อะไรเหรอ?


อะไรกัน นึกไม่เห็นออกเลย

มีอะไรเกิดขึ้นกับรุ่นพี่ทั้งสองที่จบการศึกษาไปแล้วกันนะ?


ซาร่า - ก็ทั้งคู่เรียนต่อที่แผนกวิทยาลัยของมิคาโจยังไงล่ะ

ริสะ - เอ๋---- แบบนี้ก็อยู่ติดกับที่นี่เลยน่ะสิ?

ซาร่า - ใช่แล้ว แบบนี้อยากเจอเมื่อไหร่ก็ย่อมได้ ถ้างานกรรมการยุ่งๆรุ่นพี่ก็จะมาช่วยในฐานะศิษย์เก่าด้วยล่ะ (คนแปล: โปรดติดตามในภาคอัศวินและสโนว์ไวท์ 555 << มโนไว้ก่อน)

ริสะ - งี้เองเหรอเนี่ย…. หวา โล่งอกไปที~♪


หลังปาร์ตี้อำลารู้สึกเหงาก็จริง แต่แบบนี้ก็ได้เจอทุกเมื่อสินะ

เพียงเท่านี้ก็รู้สึกดีใจมากแล้ว


ซาร่า - พวกแฟนคลับรุ่นพี่เองก็กรี๊ดกร๊าดเรื่องนี้กันใหญ่ล่ะน้า บางทีริสะจังอาจจะไม่รู้สึกก็ได้

ริสะ - คงงั้นมั้ง….ก็พักนี้ห่างเหินกับพวกข่าวลือแล้วนี่นา…..

นานามิ - ช่วยไม่ได้หรอกก็ริสะซังยุ่งนี่นา แถมขึ้นปี 2 แล้วก็ถูกเลือกเป็นหัวหน้าห้องเหมือนเคยสินะ?

ริสะ - อื้อ ก็ชอบงานกรรมการนี่นา


ใช่… ถึงจะเลื่อนชั้นแล้วแต่เราก็ยังเป็นกรรมการห้องต่อ

ถึงจะเดิม ๆ แต่มันก็เป็นตัวเรานี่นา

พูดถึงเรื่องเดิม ๆ อีกอย่างก็มีอีกอย่าง…



ริสะ - มิยะ โดดเรียนอีกแล้วใช่มั้ย!

มิยะ - อ้าว ริสะ วันนี้มาไวเคลมไวเป็นพิเศษนะ

ริสะ - วันที่ท้องฟ้าปลอดโปร่งซะขนาดนี้ รู้อยู่แล้วล่ะว่าไม่ได้อยู่ที่ Atelier

มิยะ - เหรอ… แฟนของฉันเนี่ยรู้ใจฉันดีทีเดียวนะเนี่ย

 

[ มิยะเสนอข้อแลกเปลี่ยนที่เร้าใจคนเล่นเกม... ]


มิยะ - งั้นมาแลกเปลี่ยนกันดีกว่า ถ้าริสะให้จูบก่อนไปเรียนล่ะก็ฉันจะยอมทำตามที่พูดล่ะกัน

ริสะ - ถ้า...ถ้าจูบน่ะเหรอ

ริสะ - จะ จูบเนี่ย ไม่ได้หรอกน่า

มิยะ - เหรอ…….น่าเสียดาย


เด็กสาวA - น่าเสียดายจริง ๆ ด้วยค่ะ


[ แล้วพวกตัวประกอบก็โผล่มา มุงกันอยู่นี่เอง 55555 เล่นเอาริสะตกใจไปเลย แถมทุกคนยังบอกว่าจะคอยเฝ้าดูจุดพรอดรักของริสะมิยะกันอย่างเงียบ ๆ มิยะเห็นดังนั้นเลยจะชวนริสะเซอร์วิสทุกคน แต่ก็จบแบบอดเซอร์วิส จากนั้นตัดมาที่บ้านของริสะ มาติว English กันโดยมิยะเซนเซย์~ ]


 

เพราะมิยะสัญญาว่าตอนที่มิยะจะไปเรียนต่อในอนาคตข้างหน้า จะพาเราไปด้วย

เราเองก็จะตอบแทน โดยเริ่มติวเสริมกัน

มีทั้งเรียนปกติ ทั้งงานกรรมการ เลยยิ่งยุ่งมากกว่าเมื่อก่อน

แต่พอคิดถึงอนาคตกับมิยะที่เรารักแล้ว ก็รู้สึกต้องพยายามสิ

ถ้าเป็นฉันเมื่อก่อน คงไม่มีทางที่จะมีมิยะมาสอนอะไรแบบนี้ให้ล่ะนะ…


มิยะ - หืม? แก้โจทย์ได้แล้วเหรอ?

ริสะ - ดะ เดี๋ยว ยังเหลืออีกหน่อยน่ะ…

มิยะ - สมาธิเริ่มหลุดแล้วสินะ ถ้าอย่างนั้นพักกันหน่อยมั้ย

ริสะ - ไม่ต้อง ไม่ต้องหรอกน่า โจทย์แค่นี้เดี๋ยวทำให้เสร็จเลย

มิยะ - ไม่ต้องฝืนหรอกนะ พักกันเถอะ……...จุ๊บ♡


[ คนแปล: ทั้งคู่พักเบรคด้วยจูบ... แหม่ แล้วจะมีสมาธิต่อมั้ยเนี่ย ]


ริสะ - …….แต่เราเองก็หวังอย่างนี้ไว้เหมือนกันนี่นา.........

มิยะ - บ่นอะไรของเธอกันน่ะ คงจะฝืนทำมากสินะ ริสะ

ริสะ - ไม่เป็นแบบนั้นหรอกน่า…. ก็เวลาที่มิยะจูบฉันก็ใจเต้นตลอดน่า

มิยะ - ฉันก็เหมือนกันนะ ริสะ …… จุ๊บ♡

 


มิยะ - วันนี้ริสะเองก็น่ารักเย้ายวนมากเลยล่ะ♡

ริสะ - โธ่~ ก็จู่ ๆ พูดอะไรแบบนี้ออกมา….

มิยะ - ก็มันเรื่องจริงนี่นา?

ริสะ - อึ่กกกกก~


ไม่ว่าเมื่อไหร่ ก็ถูกมิยะพูดแบบนี้ตลอด

ต่อจากนี้ก็คงเป็นแบบนี้ไปตลอดล่ะมั้ง….


อ๊ะ จริงสิ♪


ริสะ - งั้นถ้าฉันบอกว่า ถ้ามิยะไม่เข้าเรียน...จะไม่ให้ทำอย่างว่าแล้ว จะเป็นยังไง?

มิยะ - (เสียงตื่นตระหนก) เอ๊ะ ขะ ขอแค่อันนี้ไม่เอาได้มั้ย ยังไงก็ไม่เอาเด็ดขาดนะ

ริสะ - (เสียงแบบกวนๆ) เอ๊ะ ทำไมเหรอ?

มิยะ - อึ่ก… ริสะ อย่าทำให้ฉันลำบากใจเลยน่า

ริสะ - คิก ๆ ๆ ♪


มิยะลน ๆ แปลก  ๆ

คงมีแค่เราล่ะนะที่เห็นมิยะเป็นแบบนี้ได้ 


ริสะ - …..โกหกหรอกน่า โกหกน่ะ

มิยะ - โธ่…. ริสะ


ริสะ - อันนั้นก็แค่ข้ออ้างแหละน่า แ่ต่ถ้ามิยะมาที่มิคาโจฉันจะดีใจมากเลยล่ะ


ถึงตอนแรกจะเจอหน้าแล้วเอาแต่ทะเลาะกันก็ตาม

แต่ว่าตอนนี้ชอบยิ่งกว่าใคร รักยิ่งกว่าใครเลยล่ะ


ริสะ - การที่ได้พบกับมิยะเป็นอะไรที่มีความสุขสุด ๆ เลยล่ะ

มิยะ - นั่นมันคำพูดของฉันต่างหากล่ะ♡



มิยะ ได้ให้คำสัญญาของอนาคตไว้

ในระหว่างที่ได้รับจูบจากมิยะ…

ฉันเองก็ยิ่งมีความสุขขึ้นไปอีก…..♡



HAPPY END♡


_______________________
 
Satoru Talk
มีหลายเรื่องจะแจ้งเลยล่ะ... เอาล่ะ เรื่องแรก ตอนนี้จบรูทริสะมิยะแล้ว ขออภัยที่ดองนานไปหน่อย มีช่วงนึงเจอวิกฤติงาน จากนั้นก็เจอพายุซิมโฟเกียพัดกระหน่ำ (เอ๊ะ) เลยสติกระเจิง ตอนนี้เริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว ถึงตอนนี้จะมั่นใจ 100% ว่าจะจบทุกรูทก่อนภาค 15 ออก (29 พ.ย.) ไม่ได้ แต่ยังไงก็อยากทำจนจบล่ะนะ อย่างที่เคยบอกไปแล้ว จะลงไม่ละเอียดเท่าก่อนหน้านี้ พยายามเน้นแต่ส่วนสำคัญ เพื่อความเร็วที่มากขึ้น (รึเปล่าฟะ? ฮ่าๆๆๆ Undecided)
 
แล้วก็เรื่องที่ 2 การประกาศผลโหวตที่ให้โหวตเล่น ๆ ในเพจว่าอยากอ่านคู่ไหนก่อน เราก็เลยจัดให้ตามโหวต ซึ่งลำดับตามผลโหวตได้แก่...
 
1) ไม & เรโอ 
2) เอริส & ชิซึคุ
3) รุนะ & ทาคาโกะ
4) ยูนะ & นานามิ
5) ซาร่า & คาเอเดะ
 
เราจะลงตามนี้ตามสัญญาเน้อ
 
และสุดท้ายเรื่องถัดมา SatoruExteen เกิน 1000 Likes แล้ว ขอบคุณทุกคนมาจริง ๆ ที่ติดตามกันมาตลอด ขอบคุณนักวาดผู้ที่ไม่เปิดเผยตนท่านหนึ่งที่ส่งแฟนอาร์ตฮา ๆ มาสร้างสีสันให้กับแฟนเพจ (สร้างสีสันจริง ๆ เพราะลงปุ๊บ มีคนมาไลค์เพจเพิ่มมากมาย ขอบคุณมากจริงๆ ><) 
 
 
 
....ไว้อาลัยริสะ Wink
 
 
 
โปรดติดตามกันต่อกับ Mai & Reo Route (Part1) นะจ๊ะ!!
 

Comment

Comment:

Tweet

อยากอ่านภาค1 มากเลยครับ ใครพอจะมีที่ให้อ่านไหมครับ

#8 By ืนิว (223.206.249.84|223.206.249.84) on 2015-08-29 12:43

เล่นจบแล้วรู้สึกแฮปปี้มากครับ>//w//<

#7 By watanugi (223.206.79.59|223.206.79.59) on 2015-07-16 00:17

#1 ก็รายละเอียดครบอยู่แล้ว แต่หมายถึงอาจแปลไม่ทุกประโยค เน้นสรุปย่อหน่อย แต่รูทไมเรโอนี่ประโยคแปลเพลินมาก 555
#2 @ikamiso  ขอบคุณที่มาแวะเวียนค่ะ ขอให้ถึงพันไวๆนะคะ
#3 อื้อหือ... โต้รุ่งสบายๆเลยทีเดียว wink
#4 เล่นรอบ 2 ไปต่อช้อยส์ที่งานคริสต์มาส (ไม่มีใครเล่นรอบ2จริงๆหรอก skipไปจนถึงฉากคริสต์มาสเอา)
#5 แก้ล่ะ เมาไปหน่อย

#6 By サトル [[ I'm satoru. ]] on 2013-10-01 16:01

แอบมาแซว จขบ.พิมผิดปะคะ
"ตอนนี้จูบรูทริสะมิยะแล้ว"  จูบหรือจบ (ฮา)
รออ่านรูทอื่น

#5 By Shimare (49.48.117.250) on 2013-10-01 12:31

ฟิน~~ cry
//ว่าแต่ ถ้าจะเล่นไปรูทคนอื่นต้องทำยังไงเหรอครับ ผมเล่นจบรูทริสะxมิยะหมดแล้ว ไม่ได้เล่นต่อเลย

#4 By sherrybaka (171.5.75.185) on 2013-10-01 08:32

อ่านแล้วเลือดสูบฉีด พลังพุ่งปรี๊ด 
หวานขนาด ยิ่งกว่ากิน 'shock' colate ตอนก่อนๆ หรือยิ่งกว่าเด็กไฮเปอร์ในวงน้ำชาสมาคมสามแม่บ้าน
โชคดีสุดๆที่ได้มาอ่านวันนี้ตอนดึก
ลุยงานโต้รุ่งได้สบายๆ
เชียร์สุดใจ แปลต่อเรื่อยๆนะ จะตามอ่าน หนุกมาก

#3 By sniper (58.8.18.23) on 2013-10-01 04:28

เพจเราก็กำลังรอให้ครบพันอยู่เหมือนกัน อีกนิดเดียว กำลังขึ้นอย่างช้าๆ
Hot!

#2 By φυβλας on 2013-10-01 03:41

ลงรายละเอียดแต่จบช้าหน่อยก็ได้นะครับ ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ครับ สู้ๆ

#1 By boong kung (58.11.38.203) on 2013-10-01 02:44