その花びらにくちづけを ミカエルの乙女たち by ゆりんゆりん สปอยล์ฉบับภาษาไทยโดย satoru.exteen.com

เหตุการณ์ต่อจาก Common Route จะมีทั้งหมด 6 Routes
-  Risa & Miya Route *** ตอนนี้อยู่ใน Route นี้ ***
-  Reo & Mai Route
- Eris & Shizuku Route
- Sara & Kaeda Route
-  Yuuna & Nanami Route
- Takako & Runa Route 

ซึ่งทั้งหมด 6 Routes เหตุการณ์เกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกัน (คริสต์มาส-วาเลนไทน์-จบการศึกษา) แต่จะมีรายละเอียดปลีกย่อยแตกต่างกันออกไปแต่ละคู่

อ่านตอนเก่า ๆ ได้ที่
 
Common Route
part1 | part2 | part3 | part4 part5 | part6 | part7 | part8 | part9 | part10 | 
part11 | part12 | part13 | part14 | part15 | part16 | part17 | part18 | part19 | part20 |
 
_______________________

 
Risa & Miya Route Part 2
(บทที่ 30-33 ของเกม)
 

[ ริสะนอนไม่หลับ มองนาฬิกาก็พบว่าดึกมากแล้ว ทั้งที่ร่างกายเหนื่อยจากงานกิจกรรมมามาก แต่กลับนอนไม่หลับ ]

 

ริสะ - อ่า...จูบกันแล้ว

 

แถมยังเป็นที่โรงเรียนอีก... [คนแปล: คู่อื่นเค้าก็ที่โรงเรียน #ผิด]


ริสะ - จูบกับ...มิยะไปแล้ว


ใบหน้า น้ำเสียง สัมผัสที่ปากของมิยะตอนจูบ จนถึงตอนนี้ยังคงรู้สึกถึงมันอยู่

เพียงแค่เท่านั้นร่างกายก็เริ่มร้อนซะแล้ว


ริสะ - โธ่เอ๊ย! คิดแต่อะไรแบบนี้ ก็ยิ่งนอนไม่ลงกันพอดี


...แต่ว่า

ตั้งแต่เมื่อกี้ทำไมในหัวถึงมีแต่ภาพเดิม ๆ เต็มไปหมดกันนะ

รวมไปถึงคำสารภาพรักของมิยะด้วย


ริสะ - มิยะ........มิยะคนนั้น........ชอบเรา...........


คนที่สวยแล้วก็อัจฉริยะ มิยะที่เรารู้สึกว่าถึงจะพยายามแค่ไหนก็สู้ไม่ได้นั่นน่ะนะ

มิยะนั้นน่ะนะ หลงรักคนอย่างเรา


ริสะ - อ่า จนถึงตอนนั้นยังไม่เชื่อเลย....แต่ว่ามันคือความจริงนี่นะ


แถมตอนนี้ตัวเองรู้สึกมีความสุขซะด้วยสิ

 
 
 

ริสะ - แสดงว่าฉันคง....คิดกับมิยะแบบ....


คำว่า “ชอบ” ลอยขึ้นนับไม่ถ้วน

ฉันเองก็รู้สึกแบบเดียวกับมิยะ.......ทั้งที่ตอนแรกเกลียดยัยนั่น

แต่ว่าพออยู่ด้วยกันหลายต่อหลายครั้งแล้วมัน...

 

ตัวเองไม่เคยมองคนอื่นแบบนี้มาก่อน แต่พอเป็นมิยะแล้วกลับรู้สึกแบบนี้


ริสะ - สำหรับเรา...มิยะแล้วคงเป็นอะไรที่ดูพิเศษมาก ๆ ล่ะมั้ง

ริสะ - มิยะคนนั้นกับเราจูบกัน......กรี๊ด


ไม่ใช่แค่ครั้งเดียวด้วย สองครั้งอีกต่างหาก

แถมครั้งที่สองก็ไม่ปฏิเสธเลยสักนิด


แม้จะกลางดึกแล้วแต่เสียงยังก้องอยู่

ตื่นเต้นซะจนสงบจิตใจไม่ได้เลย

 
 
 
 

ริสะ - แบบนี้มันคือความรัก...งั้นสินะ


ก็เราไม่เคยมองความรักว่าเป็นอะไรที่วิเศษเลยนี่นา

ความรักที่เรารู้สึกมันต่างออกไป

แต่ Best Couple ทุกคนก็เหมือนกัน อ่อนหวาน สนุกสนาน เป็นความรักที่วิเศษ

แล้ว...จูบก็ด้วย


ริสะ - จูบเนี่ย... อ๊า ดีจังน้า...


จูบแรกของฉัน

ถึงจะคิดว่าวันนึงก็ต้องมีประสบการณ์แบบนี้อยู่ แต่ว่าเรื่องแบบนี้มันก็น่าอายอยู่ดี

ถึงฟังจากเพื่อนมาบ้าง

นี่มันเป็นความรู้สึกที่ยิ่งกว่าที่คาดคิดอีกนะเนี่ย

 
 
 
 
 
 

ลองเอานิ้มแตะตรงที่สัมผัสกับปากมิยะ


ริสะ - ตรงนี้ที่ริมฝีปากของมิยะ..... กรี๊ด♡


ใจเต้นอีกแล้ว

แบบนี้ยิ่งนอนไม่หลับกันอีกพอดี


ริสะ - มิยะเองก็คงเหมือนกัน...ล่ะมั้ง

ริสะ - อ๊า อยากเจอมิยะไว ๆ จัง.....เพียงแต่กลัวหน่อย ๆ …


แต่รู้สึกอยากรู้จักมิยะให้มากกว่านี้

ปกติเอาแต่ทะเลาะกันตลอด

อยากลองคุยกับยัยนั่นแบบปกติให้มากกว่านี้

 
 
 
 

เอาแต่คิดเรื่องของมิยะทั้งวันแบบนี้.....ตัวเองยังตกใจเลย


ริสะ - วันนี้คงเป็นความรู้สึกที่ไม่ลืมไปชั่วชีวิตเลย

 
 
 
 
 
 

[ วันถัดมา งานอีเวนท์จบลงก็เข้าสู่หยุดฤดูหนาว ริสะก็เอาแต่คิดเรื่องของมิยะ และวันคริสต์มาสอีฟกับมิยะที่แสนหวาน ตอนนี้ก็ได้แต่สงสัยว่ามิยะทำอะไรอยู่ ]


ช่วงที่ไม่ได้เจอ ช่วงที่ไม่ได้เห็นหน้า ทำให้คิดอะไรเรื่อยเปื่อยมากไป

วันหนึ่งวันมันช่างยาวนานจังน้า

ถ้าเป็นก่อนหน้านี้คงวางแผนไว้ล่วงหน้าว่าจะทบทวนบทเรียน แล้วก็ออกไปข้างนอก

เพราะไม่งั้นจะเป็นแบบนี้ จะว่างมากเกินไปน่ะสิ


ตอนนี้ทำอะไร อยู่ที่ไหน ในหัวมีแต่มิยะเต็มไปหมด

ถ้าเป็นมิยะการบ้านแบบนี้หมู ๆ เลย แก้ได้สบาย

ถ้ามิยะมาเที่ยวที่นี่ คงจะต้องสนุกไม่ผิดแน่

มิยะจะชอบขนมร้านนี้มั้ยนะ?

มิยะ...มิยะ...

ถึงแค่คิด แต่หัวใจกลับเต้นถี่ขึ้น


ริสะ - โธ่ ไม่จริงน่า... นี่เราคิดกับมิยะขนาดนี้....


ชอบมิยะมากถึงขนาดนี้

 
 
 
 
 

พอไม่ได้เจอ ยิ่งทำให้รู้ว่าชอบมิยะมากถึงเพียงนี้

เพราะงานเป็นระบบแบบนี้ ก็เลยต้องบันทึกเบอร์โทรศัพท์ หรือเมลแอดเดรสของกรรมการด้วยกันอยู่แล้ว

ของมิยะเองก็ด้วย


ริสะ - ไม่มีมาเลยน้า...ทั้งโทรศัพท์...และเมล


ก็เพราะเราเปลี่ยนเสียงเรียกเข้าเฉพาะของมิยะ จะได้รู้ได้ทันที

เป็นเสียงเรียกเข้าจากเพลงประกอบละครที่เราชอบมาก

 
 
 
 
 

ริสะ - แต่ก็ไม่มีติดต่อมาเลยน้า....เฮ้อออ

ริสะ - มิยะ...การสารภาพรักที่สุดยอดในวันคริสต์มาสนั่นน่ะ...มันคืออะไรกัน


นั่นคือความฝัน? หรือว่าภาพหลอน?

พวกเราจูบกันแบบนั้นแล้วแท้ ๆ ….แปลว่ามีความสัมพันธ์กันแบบนั้นสินะ?

 
 
 
 
 
 

ริสะ - หยุดหน้าหนาวเนี่ย ทุกคนใน Best Couple คงพากันติดต่อหากันอย่างหวานชื่นกันแหงเลย


ป่านนี้สมาชิก 2 คนของสมาพันธ์ปี 1 คงส่งเมลกันไปไม่รู้กี่ฉบับไปแล้ว

พอพ้นหยุดหน้าหนาว สมาพันธ์ปี 1 ก็คุยกันเรื่องนี้แหง ๆ เลย

 
 
 
 
 
 

ริสะ - อิจฉาจัง....ก็เรา...ก็เรา...กับมิยะน่ะ....


อ๊า อดทนอย่างนี้ไม่ไหวแล้วนะ


ริสะ - ฮือ~ อ๊าก หยุดกลุ้มได้แล้วน่า


เราไม่ได้เป็นคนแบบนี้ซะหน่อย

ถ้าไม่ได้ติดต่อมา เราก็แค่เป็นฝ่ายเริ่มคุยเองนี่

กุมมือถือไว้ จะโทรหามิยะ...


ริสะ - สถานการณ์แบบนี้...จู่ ๆ โทรไปฟังเสียงของมิยะ...ก็ค่อนข้างจะ...


ถึงจะอยากได้ยินเสียงมากก็เถอะ แต่ก็ต้องอดทนไว้

ยังไงก็เริ่มส่งเมลหามิยะก่อน

ถ้าอดทนรอไม่ไหวจริง ๆ ทางนี้ค่อยเริ่มโทรไปหา


ริสะ - แต่ว่า...เขียนยังไงดี...เอ ชวนไปไหนดีนะ.... อ๊ะ!!


ช่วงเวลาแบบนี้มีงานเหมาะ ๆ อยู่พอดีนี่นา


ริสะ - นี่ไง... จะไปไหว้พระปีใหม่ด้วยกันมั้ย? ….เอาล่ะ แบบนี้แหละดี


[ ริสะพิมพ์เสร็จ กดส่งด้วยความมือสั่น แล้วก็มานั่งกังวลต่อ ]


มิยะ ได้ข้อความรึยังนะ?

จะตอบกลับมารึเปล่า?

 
 
 
 
 

[ ผ่านไปแล้ว 2 ชั่วโมง ยังไม่มีการตอบกลับ ริสะก็กังวลมากมาย รู้สึกตัวเองอยากเจอมิยะอยู่ฝ่ายเดียว (คนแปล - ตบตีมิยะ ฟฟฟฟฟ)


สุดท้ายเพลงก็ดังขึ้น เป็นมิยะไม่ผิดแน่ แต่มิยะกลับตอบมาแค่ว่า “ไปด้วยกันเถอะ” ทำให้ริสะนอยว่า มิยะดูไม่อยากไปเลย ถ้าอยากไปก็รีบตอบกลับมาให้เร็วกว่านี้สิ


แต่สุดท้ายริสะก็อารมณ์เปลี่ยนเร็ว(มาก) ซึ่งริสะก็ตื่นเต้นที่จะได้เจอมิยะในวันแรกของปีอยู่ดี ในวันขึ้นปีใหม่ ริสะก็มารอมิยะที่จุดนัดพบ … ]

 

ริสะ - ก็เราเป็นฝ่ายชวนเองนี่นา....ก็ยังไงก็ตื่นเต้นอยู่แล้วล่ะ


นี่จะเป็นการเจอหน้าครั้งแรกหลังจากจูบกัน

มาคิดดูแล้วก็ค่อนข้างจะเขินอยู่นะ


ริสะ - ระ...เราก็เป็นของเราตามปกติไปสิ....

 
 
 
 
 

[ ริสะเห็นมิยะเดินมา ก็รู้สึกร่างกายร้อนขึ้นมา ริสะมานึก ๆ ดูตอนอยู่คนเดียวแค่คิดเรื่องของมิยะก็ใจเต้นขึ้น มา แสสดงว่าเราเนี่ยชอบมิยะจริง ๆ สินะ (คนแปล - นี่เพิ่งคิดได้เรอะ) ซึ่งทางไปวัดเต็มไปด้วยคนมหาศาลมาก มิยะดูเบื่อ ๆ แถมถอนหายใจออกมา จนริสะเริ่มเศร้า ๆ ทั้งที่เป็นไหว้พระปีใหม่ของเราแท้ ๆ ]


มิยะ - ให้ตายเถอะ....ล้อเล่นกันรึไง

ริสะ - เอ๋!?

มิยะ - ริสะซังไม่คิดเหมือนกันเหรอ คนมากมายขนาดนี้เนี่ย?

ริสะ - อื้อ... แต่มันวันปีใหม่นี่นา


ปกติ ถ้ามิยะบ่นมาแบบนี้ก็ตอบกลับได้อยู่หรอก

แต่นี่บ่นแม้กระทั่งไหว้พระปีใหม่ที่เราเป็นคนชวนเลยเหรอ?



[ ริสะโดนคนอื่นเข้ามาชน ทำให้มิยะมีน้ำโห ]


มิยะ - ริสะซังเป็นอะไรรึเปล่า? ขอโทษก็ไม่มี ช่างเป็นคนที่ไร้มารยาทซะจริง

ริสะ - ไหวน่า แถมเมื่อกี้ฉันเองก็เหม่อด้วย... มะ...มิยะซัง!?


หัวใจเต้นรัวอีกแล้ว

เพราะรู้ตัวอีกที มือของมิยะก็กุมมือเราอยู่


ริสะ - ทะ...ทำไม...จู่ ๆ ถึง

มิยะ - เพราะคนเยอะวุ่นวายน่ะ...ทำแบบนี้จะได้ไม่พลัดกันไงล่ะ...เนอะ?

ริสะ - นะ...นั่นสิ....​อื้อ


มือของมิยะทั้งนุ่มและอบอุ่น

อึ่กกก แค่นี้ก็ทำให้ใจเต้นตึกตักแล้ว ♡

พวกเรากุมมือกันแน่นจนกระทั่งเดินมาถึงอีกฟากของวัด


มิยะ - ฮุๆๆๆ ถึงอย่างนั้นก็...

ริสะ - อะ...อะไรแปลกเหรอ?

มิยะ - ริสะซังเนี่ยตอนอยู่โรงเรียนดูเป็นหัวหน้าที่นิ่ง ๆ แต่กลับเป็นฝ่ายพึ่งพาคนอื่นแบบนี้คาดไม่ถึงเลยนะ

ริสะ - ….เมื่อกี้แค่บังเอิญต่างหากล่ะ บังเอิญย่ะ

มิยะ - เป็นแบบนั้นจริงเหรอ


ก็เลินเล่อเองแหละ แถมที่เป็นแบบนี้ก็เพราะมิยะมีส่วนด้วยนั่นแหละ


มิยะ - แต่ว่าตรงนี้แหละนะที่น่ารักน่ะ ♡

ริสะ - โธ่ พูดอะไรเธอน่ะ... มิยะนั่นแหละผิด

มิยะ - ฉันเหรอ... อะไรน่ะ?

 
 
 
 
 
 
 
 
[ ริสะลองตัดสินใจถามมิยะเรื่องเมลไหว้พระอันนั้นดู ]

ริสะ - มิยะซัง...เมลไหว้พระปีใหม่อันนั้น ทำไมถึงไม่รีบตอบกลับมาทันทีเหรอ?


ทั้ง ๆ ที่ชอบฉันแท้ ๆ แต่ทำไมรู้สึกว่าเย็นชาจัง


มิยะ - เพราะ....ไม่ตอบกลับไปทันที เลยทำให้โกรธสินะ?

ริสะ - มะ...ไม่เป็นแบบนั้น....ซะหน่อยนี่......

มิยะ - ถึงริสะซังไม่พูด แต่สีหน้าบอกหมดเลยว่า “ใช่” น่ะ

ริสะ - ถ้ารู้ล่ะก็...ทำไมถึง...

มิยะ - นี่นะ... ฮุๆๆ แค่แกล้งต่างหาก♡

ริสะ - เอ๋?

มิยะ - แบบนี้ได้ผลสินะ

ริสะ - โธ่ มิยะเนี่ยนะ

มิยะ - อ้าว โกรธซะแล้วเหรอ

ริสะ - เฮอะ ไม่รู้ด้วยแล้ว...

มิยะ - ที่จริงอยากรีบตอบกลับนะ.... ดีใจมากเลยล่ะ

ริสะ - มะ...มิยะซัง....

มิยะ - แต่ความกล้าที่จะส่งเมลหาเธอ...มันไม่ค่อยมีน่ะสิ

ริสะ - ธะ...โธ่....เพราะงั้นก็ตอบไว ๆ สิ ให้ตายเถอะ

มิยะ - …....ฮุๆๆ


แต่ว่าช่างเถอะ.... ยังไงเราก็ได้มาไหว้พระปีใหม่ด้วยกันนี่นา

เพียงแค่นั้นเราก็....


ริสะ - ….ว้าย!?

มิยะ - …..ทำไมเหรอริสะซัง?

ริสะ - กะ...ก็....มิยะซังจู่ ๆ ….....

มิยะ - ….ไม่เอางั้นเหรอ?

ริสะ - …............



เพราะมิยะเอามือมาจับอีกแล้ว ก็เลยใจเต้นอีกแล้ว

แถวยาวมากขนาดนี้ ต้องต่อแถว 1 ชั่วโมงกว่าจะได้ไหว้พระ

[คนแปล : จับมือกันเป็นชั่วโมงเลยสินะ!!! แฮ่!!]

 
 
 
 
 
 
 

ริสะ - มิยะซังขออะไรเหรอ?

มิยะ - ฮุๆๆๆ คิดว่าไงล่ะ?

ริสะ - เอ๋? อืม... ขอให้ไม่มาเรียนสายอะไรแบบนั้น

มิยะ - ….........

ริสะ - อย่ามองด้วยสายตาผิดหวังแบบนั้นสิยะ

มิยะ - ก็แค่รู้สึกว่าตอบได้สมกับเป็นริสะซังดีนะ

ริสะ - พูดแบบนี้ยังไง..... เอ๊ะ?


ริสะ - ตรงนั้นนั่น พวกเอริสซามะนี่นา


เอริส - อ๊ะ เฮ้♪ สวัสดีปีใหม่จ้า


[ ริสะเห็นเอริสซามะผมบลอนด์เด่นชัด กับ ชิซึคุในชุดกิโมโนต่อแถวกันอยู่ ทั้งคู่เห็นริสะกับมิยะจึงตะโกนเรียกจากในแถว ]


ริสะ - ไปซื้อเหล้าหวานกันต่อมั้ย

มิยะ - …..............



ตอนทักทายพวกรุ่นพี่แยกกันเพียงแป๊บเดียว แล้วมิยะก็กลับมาจับมือแน่นอีก


ริสะ - หือ....มิยะซัง?

มิยะ - จะซื้อเหล้าหวานไม่ใช่เหรอ?

ริสะ - อื้อ ดูเหมือนจะมีขายทางนั้นน่ะ....

 
 
 
 
 
 

[ แล้วทั้งคู่ก็บังเอิญเจออีก... ]


นานามิ - อ๊ะ ริสะซังกับมิยะซังนี่นา!

ริสะ - ยูนะซามะ... นานามิซัง... สวัสดีปีใหม่ค่ะ

มิยะ - สวัสดีปีใหม่....

ยูนะ - ฮุๆ สวัสดีปีใหม่จ้ะ ทั้งคู่ก็มาด้วยสิน้า~ แถมมาด้วยกันเนี่ยดูสนิทสนมกันจังน้า♡

ริสะ - อ๊ะ.....


พอถูกพูดแบบนี้ก็รู้สึกอายขึ้นมา เลยปล่อยมือที่มิยะจับไว้แน่น


มิยะ - ทำไมล่ะริสะซัง....?

ริสะ - ก็....ก็มัน......


[ มิยะไม่ยอม จับมืออีก ส่วนยูนะก็มองคู่นี้ด้วยความสนุกสนาน... (คนแปล : คนแปลก็สนุกสนาน) ]


นานามิ - จะว่าไปนะริสะซัง ก่อนหน้านี้เจอพวกซาร่าซังทางนั้นด้วยล่ะ

ริสะ  - งะ งั้นเหรอ พวกเราไปทักทายปีใหม่บ้างดีกว่า เนอะ? มิยะซัง

มิยะ - ….................

ริสะ - ถ้างั้นก็...ลาก่อนค่ะ


[ ริสะพยายามหนีออกมาเพราะอายโดนแซว พอออกมาแล้วก็เลยพูดกับมิยะ ]


ริสะ - โธ่ มิยะซัง ไม่ต้องกุมมือกันแน่นขนาดนั้นก็ได้น่า...

มิยะ - ริสะซังมาทางนี้แล้ว ไม่ดูใบเสี่ยงทายแล้วเหรอ?

ริสะ - ….ช่างมันแล้วล่ะ

มิยะ - ถ้างั้นกลับกันเลยมั้ย?

ริสะ - นะ... นั่นสินะ

 
 
 
 
 
 
 

[ ริสะยังคงอายอยู่... จากนั้นทั้งคู่ก็เดินกลับไปเส้นทางกลับบ้าน ]


มิยะ - ...ริสะซัง

ริสะ - จะ...จ๊ะ!

มิยะ - ….....


เผลอตะโกนเสียงดังในแถบที่พักอาศัยซะได้ น่าอายชะมัดยาก


ริสะ - ขอโทษนะ...พอดีตกใจนิดหน่อยน่ะ.... มีอะไรเหรอ?

มิยะ - กำหนดการหลังจากนี้ล่ะ?

ริสะ - อืม.... ยังไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษเลย

มิยะ - ถ้าอย่างนั้นขอแวะไปที่...บ้านริสะซังได้มั้ย?

ริสะ - เอ๊ะ....บ้านของ.....​เอ๋!????

มิยะ - ตายจริง ตกใจเกินเหตุไปแล้วนะ


ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่ามิยะจะมาบ้านเรา


มิยะ - ถ้าจะไป....ได้รึเปล่า?

ริสะ - เอ่อ....คือว่า......


มิยะ - ถ้าไม่อย่างนั้นเราแยกย้ายกันตรงนี้เลยมั้ย?

ริสะ - ….เอ๊ะ?

มิยะ - ถ้าไม่อย่างนั้นเดี๋ยวจะอ้อมเส้นทางน่ะ

ริสะ - อ่า...

มิยะ - น่าเสียดายอยู่หรอก...ริสะซัง งั้นแยกกันตรงนี้เลยล่ะกันนะ

ริสะ - ดะ เดี๋ยวก่อนสิมิยะ!


ฉันเผลอกุมมือรั้งมิยะซังที่กำลังจะไปไว้


ริสะ - อะ....เอ่อ.....คือว่า..... มิยะซัง.........


อยากเจอ อยากเจอ อยากเจอมาตลอด ทั้งที่ได้เจอแล้วทั้งที

ถ้าต้องมาแยกย้ายกันทั้ง ๆ แบบนี้ มันจะเศร้าเกินไปแล้วนะ

ขณะที่ตัวเองอยู่ในสภาพพูดอะไรไม่ออก ฉันก็พยายามพูดออกไป


ริสะ - มิยะซังจะมาที่ห้องฉันก็ได้....แต่ว่าช่วยสัญญาอย่างนึงได้มั้ย?

มิยะ - อื้ม.....อะไรเหรอ?

ริสะ - หะ...ห้ามหัวเราะเด็ดขาดเลยนะ.....

มิยะ - ??? นี่หมายความว่าไงน่ะ?

ริสะ - ก็อย่างที่พูดนั่นแหละ.... สัญญานะ!?

มิยะ - …..อื้อ เข้าใจแล้ว ไม่ว่าห้องของหัวหน้าห้องผู้จริงจังจะเป็นแบบไหนก็ตาม ยังไงก็จะไม่หัวเราะล่ะนะ

ริสะ - อึ่ก!! ไม่ต้องขนาดนั้นน่า อย่างน้อยห้องของฉัน...ก็เป็นระเบียบ....ล่ะนะ

ริสะ - ยะ...ยังไงก็เถอะ ทางนี้....

มิยะ - ….ขอบคุณนะ ริสะซัง


มิยะ - แค่ได้ไปบ้านของริสะซังก็ดีใจแล้วล่ะ

ริสะ - ...อ่า..... โธ่.....

 
 
 
 
 
 

[ และแล้วก็พามาถึงห้องนอนริสะ.... หวานแหววมากเบย... มิยะช็อคเบย... ]


ริสะ - …..เชิญทางนี้เลย

มิยะ - ขอรบกวนหน่อยนะ.......!?

ริสะ - …........

มิยะ - นี่คือ.....ห้องของริสะซังเหรอ?

ริสะ - อะ....อื้อ....ใช่แล้ว

มิยะ - ….อุ.....คิก.......

ริสะ - มิยะซัง.....ถ้าอยากหัวเราะก็หัวเราะออกมาก็ได้นะ....

มิยะ - มะ...ไม่ล่ะ....ไม่ขำหรอกน่า ก็สัญญาไว้แล้วนี่.... คิก....คิก....

ริสะ - ...อ๊าา จะยังไงก็ช่างเถอะ

มิยะ - ฉันนะ ต่อให้คนเรามีงานอดิเรกแบบไหนก็ไม่เป็นไรหรอก แล้วฉันก็ชอบริสะซังที่มีงานอดิเรกแบบนี้ด้วย

ริสะ - ขะ...ขอบคุณ.....

มิยะ - แต่ว่านี่มันก็ออกจะ...น่าอายหน่อยนะ ห้องนี้น่ะ

ริสะ - โธ่ โธ่ ….. ไม่ต้องพูดออกมาตรงขนาดนี้ก็ได้ ขอร้อง

มิยะ - ตอนนี้...คนในครอบครัวออกไปข้างนอกเหรอ?

ริสะ - อ๊ะ... อืม ตอนนี้ไม่มีใครอยู่หรอก ปกติฉันก็อยู่คนเดียวล่ะนะ

มิยะ - งั้น....เหรอ....


[ มิยะกำลังสำรวจห้องริสะ ริสะเองก็ยังไม่เชื่อตาตัวเองเลยว่ามิยะจะมาอยู่ที่นี่ ]


มิยะ - ห้องนี้ถ้าตัดเรื่องงานอดิเรกไป...ก็เป็นห้องที่ระเบียบสวยงามดีนะ

ริสะ - …..ชมเกินไปแล้วน่า

 
 
 
 
 
 

[ ริสะถามเรื่องห้องของมิยะว่าเป็นยังไง มิยะก็เลยบอกว่าคราวหน้าจะลองชวนมามั้ย ริสะพยายามชวนมิยะคุยต่าง ๆ นานา ทั้งชวนดื่มชา ทั้งชวนดูรายการโทรทัศน์ ชวนอ่านหนังสือ จนมิยะเป็นฝ่ายออกปากเอง...  ]


มิยะ - เรื่องหนังสือช่างมันเถอะริสะซัง

ริสะ - อ๊ะ อืม....

มิยะ - นั่งข้าง ๆ …..ที

มิยะ - ในที่สุดก็เย็นลงแล้วสินะ ริสะซัง

 

ริสะ - มิยะซัง.....

มิยะ - แค่ชื่อพอ

ริสะ - เอ๊ะ?

มิยะ - เลิกลงท้ายว่า “ซัง” กันดีกว่ามั้ย? ฉันจะเรียกเธอว่าริสะเฉย ๆ ส่วนเธอก็เรียกฉันว่ามิยะเฉย ๆ นะ

ริสะ - จู่ ๆ ให้มาเรียกเนี่ย.....


[ ทำให้ริสะรู้สึกใจเต้นอีกแล้ว ]


มิยะ - นี่....เรียกสิ

ริสะ - ขะ...เข้าใจแล้ว.... มะ....มิยะ

มิยะ - ขอบคุณนะริสะ


อ๊า เต้นแรงอีกแล้ว

เรียกมิยะแค่ชื่อแบบนี้ ทำไมถึงใจเต้นแบบนี้


มิยะ - …..ดีใจจัง

ริสะ - มิยะ.....?

มิยะ - ตอนนั้น ที่เราจูบกัน..... ริสะเรียกว่า “มิยะ” ทำให้ฉันดีใจมากเลยล่ะ

ริสะ - ตะ....ตอนนั้น.....มันตื่นเต้นก็เลยเผลอ.....


มิยะ - …...ริสะ


ระหว่างที่มิยะเรียกชื่อของฉัน ก็มาสัมผัสที่ไหล่ฉันเบา ๆ

อ๊า รู้สึกถึงกลิ่นของเธอด้วย...


มิยะ - ริสะเนี่ยกลิ่นหอมดีจังน้า

ริสะ - น่าอายออกน่า.... แต่ว่าก่อนหน้านี้ก็เคยพูดนี่นะ

มิยะ - อื้อ


มิยะ - เหงื่อออกที่มือใหญ่เลยนะ หรือว่าจะตื่นเต้นอยู่?

ริสะ - อ๊ะ...


มือของมิยะสัมผัสกับมือของเรา

เพียงแค่เท่านี้ หัวใจกลับโลดเต้นขึ้นมา


ริสะ - ก็เพราะ....ใกล้ขนาดนี้นี่นา

มิยะ - งั้นถ้าเข้าใกล้กว่านี้อีกล่ะ?

ริสะ - ใกล้กว่านี้เนี่ย... แค่นี้ก็ไม่ใกล้พอแล้วเหรอ.....

มิยะ - นั่นสินะ....


ใบหน้าของมิยะเข้าใกล้เข้ามา

นี่มันหรือว่าจะ....


มิยะ - ริสะ....ถ้าจูบจะได้มั้ย...

ริสะ - เอ่อ....คือ....


อย่างที่คิดไว้เลย

แต่เราก็...ไม่ได้ไ่ม่อยากหรอก



มิยะ - ริสะ........


ถูกจูบโดยที่ไม่รอคำตอบจากฉัน

ถึงจะตกใจ แต่เราเองก็รู้อยู่แล้ว

จูบหนที่สองนั้นมีรสหวานมาก อีกทั้งยังทำให้รู้สึกหวิว ๆ


-- จริงมันมีพวกเสียงร้องตอนจูบอะไรพวกนี้ แต่ขอตัดทิ้งนะ...นะ...นะ --


มิยะ - ….คิก ๆ หน้าแดงหมดแล้วนะ เขินงั้นเหรอ?

ริสะ - ยะ...อย่ามองนะ....ขอร้องล่ะ

มิยะ - ไม่เอา ก็อยากดูนี่นา ….น่ารักจังเลยนะริสะ ชอบ...ชอบที่สุดเลย....♡

ริสะ - ….ขืนจูบไปมากกว่านี้....เดี๋ยวจะยิ่งชอบไปกว่านี้....

มิยะ - ริสะ...ไม่ไหวเลยน้า พูดแบบนี้ออกมาน่ะ

ริสะ - ทำไมล่ะ?

มิยะ - ฉันเอง...ก็ห้ามไว้ไม่อยู่แล้วล่ะ...


จูบที่หยุดลงไปชั่วครู่ แต่กลับยังไม่จบ?


ริสะ - ….รู้สึกดีจัง♡

มิยะ - ฉันก็เหมือนกัน... ริมฝีปากของเธอทั้งหวานและนุ่มขนาดนี้.... อยากทำให้รู้สึกดียิ่งกว่านี้เลย...

ริสะ - …...!? จะ จะทำอะไรงั้นเหรอ


[ ตรงนี้ไม่แปลล่ะกันนะ...นะ...นะ... เดี๋ยวเกรงว่าจะติดเรตไปมากกว่านี้ เอาเป็นว่ามิยะจับหน้าอกริสะ และพยายามจะทำมากกว่านั้น แต่ริสะแตกตื่นไปสมบูรณ์แบบแล้ว... ]


ริสะ - เดี๋ยว เดี๋ยวนะ เดี๋ยวก่อนนนน!!

มิยะ - เอ๋ ริสะ?


ฉันรีบถอยห่างออกมา


ริสะ - อะ...เอ่อ เอ่อ... คือ.... วันนี้ต้องขอโทษ...นะ

มิยะ - ....ริสะ


ริสะ - วันนี้ต้องขอโทษ...ขอโทษสินะ ต้องขอโทษจริง ๆ น่ะแหละ


ตัวเองจะพูดอะไรออกมาก็ยังไม่เข้าใจเลย

ยังไงก็อยากขอโทษมิยะ และอยากให้ยกโทษให้

ในหัวมีแต่เรื่องนี้เท่านั้น


ฉันถือเสื้อโค้ทและข้าวของของมิยะที่ยังงงอยู่ แล้วดันหลังของเธอ


ริสะ - พ่อแม่อาจจะกลับมาตอนไหนไม่รู้.....คงไม่ได้ไปส่ง ขอโทษนะ

มิยะ - คือ....เดี๋ยวนะริสะ?

ริสะ - กลับดี ๆ นะ ไว้เจอกันกันที่โรงเรียนนะ

มิยะ - ริสะ เดี๋ยวสิ..........ริสะ


[ ริสะไล่มิยะกลับบ้านดื้อ ๆ สำเร็จ ก็ยังงงพร่ำขอโทษมิยะกับตัวเองเบา ๆ แถมยังเผลอโกหกมิยะไปด้วย ทั้ง ๆ ที่พ่อแม่ไม่ได้กลับมาซะหน่อย ]


ถึงแม้หน้าอกจะถูกมิยะสัมผัสแค่เบา ๆ แต่จนถึงตอนนี้มันยังคงร้อนอยู่

อ่านต่อ Sono Hanabira ni Kuchizuke wo - Michael no Otometachi | Risa & Miya Route (Part 3)  

 

Comment

Comment:

Tweet

>< น่าจะมีเสียงตอนจูบ น่าจะมี เรทนิดๆ << โดนตบ จิ้นเอง มันน หมึนนนน = =''//อย่าไปสนมันมันบ้าาา @#$%^&*(  

#14 By o[]o (125.27.232.117|125.27.232.117) on 2014-12-27 16:28

ความดันพุ่งปรี๊ดๆ  สุดติ่งมากขอรับ แปลอีกนะ ๆ
ขอบคุณที่อุส่าแปล สู้ๆนะเจ้าของบล๊อค confused smile

#13 By ll0ii0ll (171.6.241.111) on 2013-08-20 23:08

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก อารมณ์ค้าง มิยะยอมออกจากบ้านได้ไงเนี่ย อ๊ากกกกกกกกกก

#12 By BooNg (58.9.39.54) on 2013-08-13 18:40

#10 ขอบคุณสำหรับคอมเมนท์ฮะ จริง ๆ พาร์ทนี้ไม่มั่นในการแปลเท่าไหร่ เพราะแปลยากที่สุดเท่าที่แปลมาแล้ว มันค่อนข้างเน้นความรู้สึกตัวละครเยอะ กลัวสื่อออกมาไม่ดี 

#11 By サトル [[ I'm satoru. ]] on 2013-08-11 01:58

พาร์ทนี้เร้าใจดีนะ(ยกความดีความชอบให้คนแปล)
รู้สึกหยั่งกะอ่านไปกลั้นใจไป
พอมิยะพูดขึ้นมาเท่านั้นแหละ
ถ้าจูบจะได้มั้ย...ถ้าจูบจะได้มั้ย...จะได้มั้ยๆๆๆๆ
ย้ากกกกกกกกก+++!!!

#10 By sniper (58.8.146.158) on 2013-08-09 21:51

ถ้าเป็นคู่อื่นก็เตรียมจบได้แล้วล่ะ55555
แบบนี้ก็สมจริงดี ริสะนี่เป็นผู้หญิงธรรมดาสินะ!! <<<อ้าว แล้วคนอื่นๆ.....
อ่านไปกลั้นยิ้มไป โอ๊ย...

#9 By Rand Kung on 2013-08-09 20:57

แบบว่า..อุส่าห์กลั้นกรี๊ดเอาไว้ตั้งแต่พาร์ทที่แล้วพาร์ทนี้กลั้นไม่ไหววววว อ๊ายยยยยย ! /me สลบคากองเลือด 

#8 By LordKira (27.145.178.237) on 2013-08-09 20:55

ดิ้น อยู่บนพื้นไม่ไหวแล้ว แบบนี้ตาย ตายอย่างเดียว//ใครก็ได้พาไปโรงบาลทีจะตายคาพื้นแล้ว

#7 By kaaeem (111.84.20.171) on 2013-08-09 20:33

#5 ให้อภัยสาวบริสุทธิ์หน่อยนะ เธอสับสนมาเยอะล่ะ สับสนอีกหน่อยจะเป็นอะไรไป 5555

#6 By サトル [[ I'm satoru. ]] on 2013-08-09 15:58

โอ้ยยย จะรักนวลสงวนตัวอะไรขนาดนี้นะ ร้อนก็ระบายไปเลยจ๊ะหนู หุหุหุหุหุ 
ปล. ถ้าเป็นมิยะนี่แอบเฟลสุดๆ

#5 By fernrOreo (171.5.82.141) on 2013-08-09 15:39

#3 ถ้าฮาร์ดคอร์หน่อยก็แทะโต๊ะเลยฮะ 
SKILL UP จากการจิกหมอน

#4 By サトル [[ I'm satoru. ]] on 2013-08-09 15:32

พาร์ตนี้แหละแซ่บขิงๆ
มีโต๊ะทุบโต๊ะ มีหมอนจิกหมอน มีผ้าเช็ดหน้ากัดผ้าเช็ดหน้า 555+

#3 By That Green Egg (124.121.50.126) on 2013-08-09 15:31

โฮกกกก โครตน่ารักเลย อยากจะขอบคุณคนเเปลมากเลยค่ะที่เเปลภาคของริสะมิยะเเต่พาทนี้ฟินสุดๆ เเล้วก็สำหรับพาทนี้ คนเเปลจะเเกล้งกันช่ายม้ายยยยย กะเเกล้งให้ตายเบยล่ะสิฟินสุดๆๆ ยังไม่หายฟินจากพาทเก่าเลยพาทนี้เจอมิยะเข้าไปอ้ากกปักหัวใจเข้าเต็มเลยค่ะ //เลือดไหลไม่หยุด

#2 By yurionlyyyyyyyyyyyyyyyy (118.173.81.7) on 2013-08-09 14:20

โฮกกกก เลือดหมดถังแล้ว
[size= 14px]/me นอนตายอย่างสงบ [/size]

#1 By dragonkung on 2013-08-09 10:21