その花びらにくちづけを ミカエルの乙女たち by ゆりんゆりん สปอยล์ฉบับภาษาไทยโดย satoru.exteen.com

เหตุการณ์ต่อจาก Common Route จะมีทั้งหมด 6 Routes
-  Risa & Miya Route *** ตอนนี้อยู่ใน Route นี้ ***
-  Reo & Mai Route
- Eris & Shizuku Route
- Sara & Kaeda Route
-  Yuuna & Nanami Route
- Takako & Runa Route 

ซึ่งทั้งหมด 6 Routes เหตุการณ์เกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกัน (คริสต์มาส-วาเลนไทน์-จบการศึกษา) แต่จะมีรายละเอียดปลีกย่อยแตกต่างกันออกไปแต่ละคู่

อ่านตอนเก่า ๆ หรือ COMMON ROUTE ได้ที่
part1 | part2 | part3 | part4 part5 | part6 | part7 | part8 | part9 | part10 | 
part11 | part12 | part13 | part14 | part15 | part16 | part17 | part18 | part19 | part20 |
 
_______________________
 
Risa & Miya Route Part 1
(บทที่ 27-29 ของเกม)
 

ริสะ - มิยะซัง...เข้าไปล่ะนะ

มิยะ - …............



พอเปิดประตูเข้าไป เห็นมิยะยืนอยู่ริมหน้าต่าง มองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเงียบเชียบ


ริสะ - อ๊ะ ยังจุดดอกไม้ไฟ...กันอยู่สินะ

ริสะ - ตรงนี้มองเห็นได้ชัดจริงด้วยน้า


ฉันไปยืนข้างมิยะ แล้วก็มองท้องฟ้ายามค่ำคืนที่สว่างไสวนี้ด้วยเหมือนกัน


ริสะ - ดอกไม้ไฟหน้าหนาวก็ดีเหมือนกันเนอะ

มิยะ - อื้อ....ก็ไม่ได้แย่หรอกนะ


[ มิยะออกห่างจากหน้าต่าง ไปที่เก้าอี้ที่นั่งประจำเวลาโดดเรียน แล้วก็ดอกไม้ไฟก็ถูกจุดอีก ทำให้ริสะสงสัยว่าอาจารย์เรนะเตรียมมาเยอะแค่ไหนเนี่ย ซึ่งขณะเดียวกัน มิยะกำลังง่วนกำลังการเตรียมอะไรบางอย่าง ริสะก็เลยเข้ามาถาม ]


ริสะ - ทำอะไรอยู่เหรอ? ให้ช่วยมั้ย?

มิยะ - ไม่เป็นไร... ริสะซังนั่งรอตรงนี้เถอะ


[ เห็นมิยะหยิบขวดออกมาจากถุงกระดาษ เป็นขวดแชมเปญที่มิยะแอบเตรียมไว้ ไม่มีตู้เย็น มิยะเลยเอาไว้กับอากาศเย็น ๆ ซะเลย ]

 

ริสะ - อ๊ะ แชมเปญนี่นา

มิยะ - แน่นอนว่าคุณหัวหน้าผู้จริงจังสบายใจได้เลย โนแอลกอฮอล์จ้ะ

ริสะ - เตรียมของแบบนี้ไว้ตอนไหนเนี่ย?

มิยะ - แอบเตรียมน่ะ ริสะซังคงรู้สึกตกใจสินะ

ริสะ - …..ก็เซอร์ไพร์สน่ะสิ


แล้วครั้งนี้ก็มีแก้วแชมเปญเรียงรายอยู่  2 ใบ

ก็รู้อยู่ว่าห้องมีชุดน้ำชาของมิยะ.....มีของเพิ่มขึ้นขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย

คิดว่ามิยะคงจะแอบเอามาจากที่บ้าน


มิยะ - ทางนี้คือเครื่องดื่มนะ ส่วนขนมนี้ถึงจะน้อยหน่อย แต่ก็พอมีนะ

ริสะ - ระ...เหรอ... สุดยอดเลยนะ


รู้สึกทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย

มิยะซังเรียกเราออกมาก็เพราะเพื่อแบบนี้น่ะเหรอ?

คริสต์มาสกันแค่สองคน...

 

 


มิยะ - เมอร์รี่คริสต์มาส

ริสะ - เมอร์รี่คริสต์มาส


แชมเปญที่ดื่มมีรสหวานและอร่อย

ถึงจะรู้ว่าโนแอลกอฮอล์ แต่รู้สึกว่าทำให้ร้อน ๆ ยังไงไม่รู้สิ

คงเพราะมิยะอยู่ใกล้ขนาดนี้ล่ะมั้ง...


ริสะ - …................

มิยะ - …...............


ตอนชนแก้วกันก็ดีหรอก แต่ทำไมบรรยากาศดูแปลก ๆ

คงเพราะไม่ได้คุยกันเลย...

แล้วมิยะก็ชิงพูดออกมาโดยที่ฉันคาดไม่ถึง


มิยะ - จริงสิริสะซัง ฉันมีของขวัญคริสต์มาสสำหรับริสะซังด้วยนะ

ริสะ - เอ๋!? ทั้งที่ฉันไม่ได้เตรียมอะไรให้เลยแท้ ๆ ….

มิยะ - ไม่ใช่ของอะไรมากมายหรอก ช่วยรับไว้ก็พอ

ริสะ - นี่มัน...ปุจิโกะแบร์!?

มิยะ - เป็นของที่อยู่ที่ห้องนี้น่ะ.... ก็คราวก่อนริสะซังดูท่าทางอยากได้นี่นา

ริสะ - มะ...มันก็ไม่ได้อยากได้หรอก....

มิยะ - ….............

ริสะ - ….....ขะ...ขอบคุณนะ มิยะซัง......


วันนี้ลองซื่อตรงดู

รับความใจดีของมิยะไว้

พอคิดแบบนั้นก็รู้สึกอาย ๆ ขึ้นมา


ริสะ - ….อ่า....ขอขนมอันนี้ได้รึเปล่า?

มิยะ - จ้ะเชิญเลย

มิยะ - ….............


[ริสะเห็นมิยะแอบมองผ่านแก้วแชมเปญ แต่ไม่พูดไม่จา เลยไม่รู้ทำไง เลยชวนคุยเรื่องเตรียมงานคริสต์มาสเรื่อยเปื่อย แต่มิยะไม่พูดอะไร จน... ]


มิยะ - นี่...ริสะซัง

ริสะ - เอ๋?



ริสะ -  คือว่า...มิยะซัง

มิยะ - ริสะซัง ชอบฉัน...รึเปล่า?

ริสะ - !?


จู่ ๆ กล่าวคำนั้นโดยไม่ได้คาดคิด ฉันก็เลยพูดอะไรไม่ออก พูดอะไรไม่ออกเลย

ถามออกมากระทันหันแบบนี้ แล้วเราจะตอบอะไรออกไปดี?

เงียบอย่างนี้ไม่ดีแน่ แต่ไม่ได้ตอบอะไรออกไป จนมิยะซังค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน

แล้วฉันเองก็ลุกขึ้นยืนตามเหมือนกัน

เผชิญหน้าตรง ๆ อย่างนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่ยัยนั่นสารภาพออกมากับฉัน...


_________________


[ มุมมองมิยะ ]


มิยะ - ชอบฉันรึเปล่า?

ริสะ - !?


คำพูดของเราทำให้เธอตกตะลึง

แล้วพอไม่ได้ยินคำตอบจากเธอ เราก็เลยพูดซ้ำต่อไป

ก็รู้อยู่หรอกว่าจะได้ปฏิกิริยาตอบกลับมาแบบนี้

ฉะนั้นไม่ปล่อยให้จบลงแค่นี้หรอก

วันนี้ต้องถามเธอให้รู้ให้ได้


แต่ทำไมตัวเราถึงได้สนใจเธอขนาดนี้กันนะ


--- FLASHBACK ---


ริสะ - นี่ มิยะซัง มาโดดเรียนแบบนี้อีกแล้วนะ

มิยะ - …..เธอก็เหมือนกัน มาไม่มีเบื่อเลยนะ


แรก ๆ ที่เราโดดเรียนแล้วถูกตื๊อแบบนี้... รู้สึกไม่ชอบเธอคนนี้ ไม่ชอบริสะ


มิยะ - คุณหัวหน้าห้อง เธอเองก็มีอย่างอื่นที่ต้องทำไม่ใช่เหรอ?

ริสะ - เอ๊ะ... เรื่องอะไรน่ะ?

มิยะ - ดูเหมือนว่าสอบย่อยเมื่อกี้จะมีจุดผิดง่าย ๆ เยอะไม่ใช่หรือไง

ริสะ - ทำไมเธอถึง...รู้.....

มิยะ - ตอนที่อาจารย์คืนให้ กระดาษคำตอบฉันอยู่ถัดจากเธอก็เลยเห็นนิดหน่อยน่ะ

ริสะ - หะ...เห็นแค่ชั่วครู่ก็รู้ได้ขนาดนั้นเลยเหรอ....

มิยะ - สำหรับฉันเวลาเท่านั้นก็พอแล้วล่ะ คันจิมีผิด 3 จุด ส่วนรูปประโยค 3 จุด.......

ริสะ - หวาาาา....​พอได้แล้ว...

มิยะ - ถ้าอยากรู้ว่าตรงไหน เอากระดาษคำตอบของฉันให้ดูเอามั้ยล่ะ

ริสะ - ไม่เอาหรอกย่ะ


แต่ว่าวันหนึ่ง...


มิยะ - เฮ้อ เลิกเรียนแล้วสินะ...


[ มิยะได้ยินเสียงกริ่งดังกับเสียงนักเรียนเอะอะโวยวาย เลยรู้ว่าเลิกเรียนแล้ว แต่วันนี้ตัวเองโดดเรียนแต่กลับไม่เห็นริสะ มิยะเลยสงสัยว่าไปไหน ]


มิยะ - หรือว่าจะหยุด....คงไม่หรอกมั้ง


จำได้ว่าตอนเช้าก็อยู่ที่ห้องเรียนนี่นา

ถ้างั้นทำไมถึงเป็นแบบนี้กันล่ะ?


มิยะ - ทำไมรู้สึกหงุดหงิดอย่างนี้นะ....


พอไม่มีแล้วกลับรู้สึกกังวลอะไรแบบนี้

ฉันที่กำลังจะเปิดหนังสืออ่านกลับลุกขึ้นยืน


มิยะ - ใจเย็นไว้ก่อน... อ่านหนังสือไม่ได้พอดี....


ก็แค่ริสะไม่ได้มาหาที่นี่เอง...


[ มิยะออกจากตามริสะในที่ต่าง ๆ เข้ามาตึกเรียนแต่ก็ไม่เจอ ]


มิยะ - ….ทำอะไรอยู่กันนะ เราเนี่ย


[แล้วมิยะก็เจอริสะที่ม้านั่งในสวนตอนเลิกเรียน]



มิยะ - ริสะซัง....หลับอยู่เหรอ?

มิยะ - จะว่าไปช่วงนี้เคยบอกว่างานของกรรมการยุ่งนี่นะ?

มิยะ - เหนื่อยขนาดจนต้องมาหลับในที่แบบนี้เลยสินะ


ถึงจะบอกว่างานของตัวเองเพิ่มขึ้นเยอะ แต่ก็ยังไม่ลืมที่จะมาตามเรา


มิยะ - เอาจริงเอาจัง ตรงไปตรงมา ขยันขันแข็ง ….ผิดกับเราลิบเลย


แค่เรื่องของตัวเองก็ลำบากแย่แล้ว แต่ริสะก็ยังห่วงเรื่องของเราอีก


มิยะ - สภาพแบบนี้เดี๋ยวก็เป็นหวัดพอดี...

 
ตอนแรกเราก็คิดว่าริสะแค่มาหาเราเพราะทำหน้าที่ของหัวหน้าห้อง
 
ถ้าเป็นคนอื่น คงไม่ไล่ตามถึงขนาดนี้ คงปล่อยไว้แล้ว
 
กลับพยายามเข้าหา ทั้งที่ถูกปฏิเสธ

แถมเธอคนนี้ยิ่งดื้อดึงเกินเหตุ แถมยังเข้าหาเราไม่หยุดไม่หย่อน

หรือว่าจะ....


มิยะ - ริสะซังเนี่ย...ชอบเรางั้นเหรอ?


คำว่าชอบออกมาจากปากตัวเอง

น่าแปลกที่หน้าอกกลับรู้สึกร้อนขึ้นมา และเหมือนมีอะไรจากข้างในตัวมันล้นออกมา



มิยะ - ไม่ใช่...ไม่ใช่แบบนั้น


ที่จู่ ๆ มาหาแบบนี้ เป็นความต้องการของตัวเราเองต่างหาก

แบบนั้นน่ะแหละ... ไม่ใช่ริสะหรอก เป็นเราต่างหาก


มิยะ - ที่เรารู้สึกสนใจเธอคนนี้...คงเพราะชอบเธอคนนี้เข้าให้แล้วล่ะมั้ง


หลงใหลคนที่ชื่อ อาซึมิ ริสะ

ที่จริงแล้วตัวเราก็อยากทำความรู้จักกับคนที่ยอดเยี่ยมอย่างริสะ อยากสร้างสายสัมพันธ์ด้วย

แต่ว่าก็ไม่รู้จะทำยังไง ก็เลยอยู่ห่าง ๆ ไว้

ก็เราไม่รู้สึกตัวมาก่อนเลยว่าตัวเราจะชอบริสะอย่างนี้


ค่อย ๆ กระซิบใกล้หูริสะที่กำลังหลับ

[คนแปล : ฟกดดฟหกดก้เำเำพเพเเเดฟหกดกหฟดฟหดฟหดฟด]


มิยะ - ริสะซัง...ดูแลตัวเองดี ๆ นะ

มิยะ - ถ้าหากข้องเกี่ยวกับฉันมากกว่านี้ล่ะก็...เผลอชอบไปก็ไม่รับรู้ด้วยนะ


หลังจากนี้ เราเองก็ไม่รู้จะทำยังไงถ้าเข้าใกล้เธอไปมากกว่านี้

ตัวเองก็ไม่รู้จะทำยังไง แต่ก็ชอบเข้าไปแล้ว...

 

[คนแปล : %$#%#@$%#$&%^$&^%*I^I^&*^&*%#@$$#@$#@4....]

______________________

[ กลับมามุมมองริสะตามเดิม ]


ริสะ - มิยะซัง.....


พูดออกไปหลังการสารภาพรักของมิยะสิ้นสุดลง

ในที่สุดก็ได้รู้ความรู้สึก...ที่แท้จริงของยัยนี่

แต่ว่าไม่เข้าใจเลย

อย่างนี้ต้องตอบกลับไปยังไงดี ฉันเองก็ไม่เข้าใจ


ไม่จริงน่า มิยะมองเราอย่างนี้มาโดยตลอดเหรอ

เหตุการณ์และบทสนทนากับมิยะจนถึงตอนนี้ เรื่องนั้นเรื่องนี้ก็ผุดขึ้นมา

มันมีความหมายแบบนี้เองเหรอ

เรื่องตอนนั้น เรื่องตอนนี้ มิยะ...ที่จริงชอบเรามาโดยตลอด

 


มิยะ - ริสะซัง...เป็นอะไรรึเปล่า?

ริสะ - วะ...ไหวน่า.....

มิยะ - หรือว่าจะเกลียดฉันแล้วเหรอ?

ริสะ - เอ๊ะ!?

มิยะ - ถ้าเกลียดจะออกไปจากที่นี่เลยก็ได้นะ...ไม่ต้องฝืนหรอก


น้ำเสียงดูเหมือนจะยอมแพ้แล้วยังไงไม่รู้

การที่ฉันไม่ได้พูดอะไรออกไปเลย ทำให้มิยะเจ็บปวดงั้นเหรอ?


ไม่ใช่.......ไม่ได้เกลียดหรอกนะ ไม่ได้เกลียดหรอก แต่ว่า...


ริสะ - อ่า...เอ่อ...คือ...


ไม่ไหว พูดออกไปไม่ได้เลย

ก็ถ้าออกไปแล้วปล่อยให้มิยะที่น่าเป็นห่วงทิ้งไว้แบบนี้ ยังไงก็ทำไม่ได้หรอก

ไม่ทำแบบนั้นหรอก เราอยากจะอยู่ข้างมิยะ


ฉันที่ไม่ขยับเขยื้อน ทำให้มิยะยืนอึ้ง


มิยะ - …..รีบไปสิ ถ้าสงสารก็ไม่ต้องหรอกนะ

ริสะ - ….ไม่หรอก ไม่ไปหรอก


รู้สึกอยากบอกความตั้งใจจริงของตัวเอง


ริสะ  - ฉันน่ะไม่คิดจะไปหรอก...

มิยะ - ริสะ....ซัง....


ตาของมิยะเบิกกว้าง และแสดงสีหน้าที่ไม่เข้าใจออกมา

แล้วก็เข้ามาใกล้ตัวฉัน

ใกล้จนเห็นใบหน้าที่งดงามของมิยะ



อะไรน่ะ... ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้?


ริมฝีปากของมิยะที่อ่อนนุ่มประกบกับริมฝีปากของฉัน

จู่ ๆ ….เราก็ถูกจูบ!?

ไม่รู้สึกถึงมิยะที่มักจะเยือกเย็น สัมผัสได้ถึงริมฝีปากอุ่น ๆ


มันคือความอ่อนนุ่ม และความรัก

จูบมันเป็นรสหวานแบบนี้นี่เอง...ไม่เคยรู้มาก่อน

ถ้าคิดจะปฏิเสธก็คงปฏิเสธไปแล้วแน่

ก็เมื่อกี้มิยะเป็นคนบังคับเรานี่นา

แต่ว่า...เราเองก็ไม่ทำอะไรเลย

เพียงแต่ปล่อยไปตามมิยะทุกอย่าง


แต่เพราะจูบทำให้รู้ถึงความรู้สึกที่แท้จริง...รู้สึกจากการทำเรื่องแบบนี้



มิยะ - …..ไม่หนีสินะ?

ริสะ - นี่มัน....คือว่า.....


ตามองกัน หัวใจเลยเต้นแรงขึ้นมา

ในหัวไม่รู้สึกอะไรแล้ว ใบหน้าร้อนผ่าว


แล้วก็ถูกจูบอีกครั้ง

.

.

.

 

 

[คนแปล : เสียชีวิต ลาโลก]
 

Comment

Comment:

Tweet

อ๊ากกกกกกกกกก บรรยา แบบ จิ้นไม่ถึง ::@#$%^&*(*&^%$#$%^&*(

#16 By >W< (125.27.232.117|125.27.232.117) on 2014-12-27 16:17

open-mounthed smile wink angry smile wink double wink cry tongue question cry surprised smile surprised smile

#12 By (171.5.251.137|171.5.251.137) on 2014-11-24 17:41

open-mounthed smile wink angry smile wink double wink cry tongue question cry surprised smile surprised smile

#12 By (171.5.251.137|171.5.251.137) on 2014-11-24 17:41

open-mounthed smile wink angry smile wink double wink cry tongue question cry surprised smile surprised smile

#12 By (171.5.251.137|171.5.251.137) on 2014-11-24 17:41

open-mounthed smile wink angry smile wink double wink cry tongue question cry surprised smile surprised smile

#15 By (171.5.251.137|171.5.251.137) on 2014-11-24 17:41

สนุกจริงๆเลยน้าาา~

#11 By S.N. on 2013-12-04 20:06

Me/ พลีชีพด้วยความยินดี ...
ขอการ์ดชุบชีวิตก่อน part หน้าจะมาด้วยค่ะ  \(_ _lllll)

#10 By Beetray (unknown, 202.28.62.245) on 2013-08-08 17:42

โอ้ ไม่ได้กลับมาอ่านสักพัก ตอนนี้ไปไกลแล้วแฮะ(ไม่สิ โดยเฉพาะภาคนี้ต้องบอกว่าค่อยเป็นค่อยไป) 
สำหรับพาร์ทนี้ 'action speaks louder than words'
5555

#9 By sniper (58.8.177.105) on 2013-08-06 19:22

เเหะ ไม่ไหวล้า จมกองเลือดพาทนี้มันฆ่าคนชัดๆ 
มิยะ น่ารัก >//<

#8 By yurionly (1.0.226.104) on 2013-08-06 11:42

มิยะบอกรักแล้วแต่ ริสะยังไม่รับรักเลยนะ
/Me  หาไอเท็มปลุกชีพ จขบsad smile

#7 By Yume (101.108.190.246) on 2013-08-05 23:37

ฉากนี้จะไม่ทนค่ะ! /จมกองเลือด...

#6 By setsuna14 (171.5.132.79) on 2013-08-05 22:36

มิย๊าาาาาาาาาาา โอ๊ยโอ๊ยโอ๊ยโอ๊ยโอ๊ย //รองเลือด

#5 By Rand Kung on 2013-08-05 22:28

เห็นมั้ย ๆ รุกตั้งนานได้ริสะแล้ว //โดนรองเท้าปาใส่หัว

#4 By NOBELZFiXT4 ` on 2013-08-05 20:50

@$$#DFF#$&(& ฟฟากสดหห /จมกองเลือดตายอย่างมีความสุข

#3 By Art (171.100.128.216) on 2013-08-05 19:31

เข้ามาโยนใบชุบให้จขบ. (ฮา)
[size= 14px]ต่อจากพาร์ตนี้ต้องสต็อก[/size][size= 14px]หมอนไว้เยอะๆ สินะ [/size]
[size= 14px](อย่างน้อย 1 โหล เอาไว้จิก จิก และจิก)
[/size]

#2 By That Green Egg (110.169.167.162) on 2013-08-05 19:01

ฟินนนนนนนนรู้ใจตัวเองสักที่นะริสะ  เลือดหมดปเป็นกระปุกสำหรับพาทนี้
ฉากนี้ล่ะที่เรารอคอย