その花びらにくちづけを ミカエルの乙女たち by ゆりんゆりん สปอยล์ฉบับภาษาไทยโดย satoru.exteen.com

เกมนี้ชื่อ Sono Hanabira ni Kuchizuke wo ภาค Michael no Otometachi  ซึ่งเป็นภาคที่ 11 เป็นภาคแรกที่เปลี่ยนชื่อจากโดจินเซอร์เคิล Fuguriya มาเป็น Yurin Yurin ที่เป็นแบรนด์ที่เน้นทำเกมยูริ  โดยภาคนี้นำตัวละครจากภาคเก่าทุกตัว รวม 5 คู่มารวมในภาคเดียว โดยมีศูนย์กลางคือตัวละคร(คู่)ใหม่ อ่านเรื่องย่อแต่ละภาคได้ที่ その花びらにくちづけを

ตอนเก่า ๆ | part1 | part2 | part3 | part4 part5 | part6 | part7 | part8 | part9 | part10 | 
part11 | part12 | part13 | part14 | part15 | part16 | part17 | part18 | part19 | part20 | part21
 
_____________________________________
 
บทที่ 22
 
 

ริสะ - ให้ตายสิมิยะซัง........


ในช่วงที่อยู่ค่ายด้วยกัน ก็มาเข้าห้องเรียนตลอดแท้ ๆ ….ไม่สิ เหมือนกับมาให้เห็นเฉย ๆ มากกว่า

ริสะ - กลับมาใช้ชีวิตเหมือนเคยอีกแล้ว มาโดดเรียนแบบนี้เนี่ย ...อย่างกลับไปใช้ชีวิตตามใจฉันตามเดิมเลย

ริสะ - ออกไปตามตัวแล้วพากลับไปห้องเรียนให้ได้ ต่อให้ไม่ยอมมาก็ตาม


เพราะถูกเลือกเป็น Best Couple ก็เลยกลายเป็นจุดสนใจกว่าเดิม

ขืนปล่อยให้ใช้ชีวิตตามใจ ก็แย่กันพอดี


ริสะ - คอยก่อนเถอะ มิยะซัง


[ ริสะมาตามหามิยะที่สวน อยู่ที่ม้านั่งดังคาด ]


ริสะ - เจอตัวสักทีนะ มิยะซัง

มิยะ - อ๊ะ...ริสะซัง

ริสะ - เธอนี่โดดเรียนอีกแล้วนะ

มิยะ - ….............


ริสะ - ถึงจะพูดยังไงฉันก็ไม่ยอมให้หนีแล้วนะ ยังไงต้องพากลับไปห้องเรียนให้ได้เลย

มิยะ - ….เหรอ


ริสะ - ก็เข้าใจว่าทุกวันทั้งยุ่งและเหนื่อย แต่ก็โดดเรียนไม่ได้นะ

มิยะ - ….เข้าใจแล้ว

ริสะ - เอ๋?

มิยะ - ก็กลับ...ห้องเรียนไงล่ะ

ริสะ - จะกลับห้องเรียน...เหรอ?

มิยะ - อื้อ... ไปกันเถอะ ริสะซัง


จู่ ๆ มิยะก็ลุกขึ้น แล้วเตรียมเดินไปทางห้องเรียน


ริสะ - …เป็นอะไรไปน่ะ???


จู่ ๆ ก็เชื่อฟัง แปลกจัง

ถึงจะยังไม่รู้อะไรก็เถอะ แต่มิยะตั้งใจจะกลับห้องเรียนจริง ๆ


แล้วชั่วโมงเรียนก็ผ่านพ้นไป


ริสะ - เกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ...?


เมื่อชั่วโมงเรียนจบลงก็ถึงเวลาพักเที่ยง

ถ้าทานข้าวให้เสร็จเร็วกว่าเดิมอีกหน่อย ก็คงไปเตรียมงานคริสต์มาสเฟสต่อล่ะมั้ง?

จริง ๆ ก็วางแผนไว้แบบนั้นแล้ว แต่จู่ ๆ มิยะก็มาปรากฏตัวตรงหน้า

เที่ยงแบบนี้ ถ้าไม่ได้อยู่นี่ ...คงจะไปทานข้าวกลางวันคนเดียวที่ Atelier สินะ

แถมวันนี้ก็ยังนั่งอยู่กับที่ด้วย


ริสะ - แปลกจัง...แฮะ


ยังไงดี ก็มิยะไม่เคยเป็นแบบนี้มากก่อน ก็เลยสงสัย

ฉันเดินไปตรงที่นั่งของยัยนั่น แล้วมองหน้า


มิยะ - …........


ไม่สนใจกันอีกแล้ว


ริสะ - นี่ มิยะซัง วันนี้ไม่ทานข้าวเที่ยงเหรอ?

มิยะ - ข้าวเที่ยง...?


พูดแบบนี้แปลว่าเพิ่งนึกออกสินะ จากนั้นมิยะก็หยิบกล่องข้าวออกมาจากกระเป๋าของตัวเอง

แล้วก็ไม่ทำอะไรกับมันอีกเลย

เฮ้ ทำแบบนี้หมายความว่ายังไงน่ะ?


ริสะ - ให้ตายสิ ไม่กินรึไง? ถ้ายังไงมาทานด้วยกันกับฉันมั้ยล่ะ?

มิยะ  - อื้อ... ทานสิ

ริสะ - เอ๋?


[ จากนั้นเพื่อนในห้องที่ได้ยินก็กรี๊ดกร๊าดที่ 2 คนนี้ชวนทานข้าวด้วยกัน ริสะก็เลยชวนออกไปที่ม้านั่งข้างนอก ]


ริสะ - ฟู่~ ที่นี่สงบสุขดี ถ้างั้น ทานล่ะนะคะ

มิยะ - …...ทานล่ะนะคะ


ริสะ - มิยะซัง ของกินร่วงแล้ว

มิยะ - ...อ๊ะ จริงด้วย...

ริสะ - นี่...ไม่เป็นไรนะ?

มิยะ - สบายมาก ยังมีอย่างอื่นเหลืออีกตั้งหลายชิ้น


[ แล้วมิยะก็ทำของกินร่วงอีกรอบ ]


ริสะ - มิยะซังไหวรึเปล่า? ไม่เห็นทานอะไรเลยนี่?

มิยะ - …............


ริสะ - ช่วยไม่ได้นะ เอ้า แบ่งนี่ให้ล่ะกัน


มิยะ - ขอบคุณที่...แบ่งให้นะ

ริสะ - ดีแล้วล่ะ~ …. ใช่ซะที่ไหนล่ะ รีบ ๆ ทานไปซะ ช่วงบ่ายมีทั้งเรียนและต้องเตรียมงานอีก เดี๋ยวจะแย่เอานะ

มิยะ - เข้าใจแล้ว อ๊ะ...อร่อยจัง

ริสะ - เหรอ ดีแล้วล่ะ


ถึงจะแค่เล็กน้อย แต่มิยะก็ทานข้าวปั้นของฉันไป

ที่สำคัญ...

วันนี้มิยะเป็นอะไรของเค้ากันนะ?

วันนี้ดูว่านอนสอนง่าย ทั้งที่ปกติจะดูเยือกเย็นแท้ ๆ


ริสะ - เฮ้อ~


ได้ทานข้าวเที่ยงกับมิยะแบบนี้ เป็นความรู้สึกแปลก ๆ


[ กลับมาห้องเรียน เพื่อนก็ซักไซ้ว่าทานข้าวเที่ยงกับมิยะเป็นยังไง แต่...หลังจากนั้นมิยะก็เป็นลมในชั้นเรียน ริสะก็เลยไปพยุง พบว่ามีไข้สูงมาก ]


ริสะ - มิยะซัง ไหวมั้ย?

มิยะ - อือ....ริสะซังเหรอ......

ริสะ - ยืนไหวมั้ย? เดี๋ยวฉันช่วยนะ


ริสะ - เดี๋ยวฉันจะพาไปห้องพยาบาลก่อน ช่วยบอกอาจารย์ด้วยนะ

นักเรียนในห้อง - จ้ะ เข้าใจแล้ว


ฉันเนี่ย...ทำไมไม่รู้สึกตัวให้เร็วกว่านี้กันนะ

หน้าแดงมาตั้งแต่เมื่อวานแล้วนี่นา [คนแปล : เอ่อ เมื่อวานไม่น่าใช่ไข้นะ]

มิยะมีไข้มาตลอดนี่เอง



มิยะ - .....หืม.....?

ริสะ - …..มิยะซังฟื้นแล้วเหรอ?

มิยะ - …..ที่นี่

ริสะ - ห้องพยาบาลไงล่ะ เมื่อกี้อาจารย์ห้องพยาบาลก็อยู่นะ แต่ตอนนี้เหลือแค่ฉันแล้วล่ะ


อาจารย์ห้องพยาบาลขอไว้ว่า ถ้ามิยะฟื้นเมื่อไหร่ ให้มิยะทานยาพร้อมกับน้ำนี่


ริสะ - ยังมีไข้อยู่เลย งั้นทานนี่เสร็จก็พักผ่อนสักหน่อยนะ

มิยะ - …..ขอบคุณนะ

ริสะ - ทำไมถึงฝืนขนาดนี้? ถ้าไม่ไหวก็วันนี้ก็พักไปหน่อยก็ได้นี่?

มิยะ - ก็เธอ...บอกว่ายังไงก็ต้องมาเรียน...นี่นา

ริสะ - ฉันเหรอ...?


คงเป็นเพราะไข้ มิยะก็เลยพูดออกมาอย่างซื่อตรงกว่าทุกที


มิยะ - ปล่อยฉันไว้ก็ได้นี่นา... แถมเธอเป็นคนสั่งเองด้วย...ไม่งั้นจะ...

ริสะ - ไม่งั้น...

มิยะ - ไม่งั้น...จะโดนเกลียด...

ริสะ - เอ๊ะ?


พูดอะไรออกมาน่ะ...มิยะ...


มิยะ - การมีใครสักคนคอยให้ความสนใจ มันก็เป็นความรู้สึกที่ดี....ฉันเนี่ยทำตัวแปลก ๆ เนอะ

ริสะ - นะ นั่นสิ.....นะ

 

ทั้งที่มิยะมีไข้อยู่แท้ ๆ แต่กลับเป็นว่าทางฉันกลับหน้าแดงซะเอง

คำพูดแบบนั้นออกมาจากปากมิยะเนี่ย......เพราะไข้เหรอ?

ถ้างั้นนี่ก็คงเป็นความรู้สึกจากใจจริงของมิยะสินะ


มิยะ - …..ขอบคุณนะริสะ ได้พูดขอบคุณซะที


เมื่อกี้ถูกเรียกว่าริสะห้วน ๆ ด้วย

เพียงเท่านั้นหัวใจก็เต้นเป็นจังหวะที่เร็วขึ้น


อ๊า ไม่ไหว เป็นแบบนี้เราก็แย่กันพอดี

ร่างกายที่ร้อน หัวใจที่เต้นเกินเหตุ นี่มันมากเกินไปแล้วนะ


ริสะ - ถะ ถ้างั้นมิยะซังดูแลตัวเองดี ๆ นะ

มิยะ - ริสะ............


ฉันหนีรอดออกจากห้องพยาบาลได้

ไม่ไหว หัวใจยังไม่กลับมาเป็นปกติเลย

 


ริสะ - มิยะซังแย่......จู่ ๆ มาเรียกริสะอะไรกัน.........


ถูกเรียกชื่อห้วน ๆ เนี่ย มันมีผลต่อความรู้สึกขนาดนี้เลยเหรอ

ฉันยืนตกใจอยู่ตามลำพัง

 
 

Comment

Comment:

Tweet

@zoung ตอนเล่นเองเลือกอันนี้แล้วไม่เจอ happy end นี่เลยจิ้มช้อยส์ตามโพย(ซึ่งข้อนี้มันเลือกแบบนี้)แทน orz
จำได้ว่ามันมีหลายรูปแบบช้อยส์แหละ แต่หาไม่เจอต้องคุ้ยเยอะหน่อย อันที่คุ้ยมาคำตอบเป็นงี้ ฮาๆ sad smile

#10 By サトル [[ I'm satoru. ]] on 2013-08-05 15:23

ทำไมไม่เลือกไปทางอยู่ฟังต่อล่ะ! ฟินกว่าน้าาาา!!
(ตรงจุดนี้ถ้าเล่นเองจะเลือกอยู่ฟังต่อได้
แต่ก็ไม่นานเพราะเดี๋ยวมิยะก็หลับไปเพราะฤทธิ์ยา...)

#9 By zoung on 2013-08-05 07:04

#7 แก้แล้วฮ้าฟฟฟฟฟฟฟฟฟ 

#8 By サトル [[ I'm satoru. ]] on 2013-07-30 23:59

[หน้าแดงมาตั้งแต่เมื่อวาน]ริสะเธออ่อนต่อโลกไปไหมsad smile
(ริสะ - ก็เธอ...บอกว่ายังไงก็ต้องมาเรียน...นี่นา) พิมผิด/Me โดนถีบ โดย จขบ ไม่ใช่นิยายขายไม่ต้องจับผิดมาก

#7 By Yume (101.108.163.252) on 2013-07-30 23:42

ใช้คำว่า"หนีมา"เลยเหรอ หนีมายังไงกันล่ะนั่น555
โถถถถถ สมกับเป็นเรื่องยาว ถ้าเป็นตอนอื่นล่ะก็นั่งเขินจนไปถึงไหนๆแล้วแหงม

#6 By Rand Kung on 2013-07-30 23:16

ริสะเธออออออ หนีมาทำเพื่อ ?55555

#5 By NOBELZFiXT4 ` on 2013-07-30 20:26

ฉาก เช็ดตัว ป้อนยา(ด้วยปาก) เปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่หนายยยยย //เพ้อแบบหื่นๆ
ปล. มิยะเวอร์นี้ก็น่ารักดีนะ ขนาดพูดตรงๆไม่ได้คิดไรยังเจาะการ์ดริสะเดเระแตกขนาดนี้

#4 By fernrOreo (171.100.183.30) on 2013-07-30 18:00

ริส๊ะะะะะะ !! อยู่ต่อสิ แหม่ ~

#3 By K-Kun (115.87.103.73) on 2013-07-30 17:17

@caramel-kiss-  มัวแต่ซึน... 

#2 By サトル [[ I'm satoru. ]] on 2013-07-30 15:39

หนีออกมาทำไม ไม่ดูแลมิยะต่อล่ะริสะจ๊า ถ้าอยากให้มิยะหายริสะต้องดูแลนะ  // ฟิน