その花びらにくちづけを ミカエルの乙女たち by ゆりんゆりん สปอยล์ฉบับภาษาไทยโดย satoru.exteen.com

เกมนี้ชื่อ Sono Hanabira ni Kuchizuke wo ภาค Michael no Otometachi  ซึ่งเป็นภาคที่ 11 เป็นภาคแรกที่เปลี่ยนชื่อจากโดจินเซอร์เคิล Fuguriya มาเป็น Yurin Yurin ที่เป็นแบรนด์ที่เน้นทำเกมยูริ  โดยภาคนี้นำตัวละครจากภาคเก่าทุกตัว รวม 5 คู่มารวมในภาคเดียว โดยมีศูนย์กลางคือตัวละคร(คู่)ใหม่ อ่านเรื่องย่อแต่ละภาคได้ที่ その花びらにくちづけを

ตอนเก่า ๆ | part1 | part2 | part3 | part4 part5 | part6 | part7 | part8 | part9 | part10 | 
part11 | part12 | part13 | part14 | part15 | part16 | part17 | part18 | part19 | part20
 
_____________________________________
 

บทที่ 21 : โค้งสุดท้ายก่อนคริสต์มาส


 

ที่แมนชั่น 1 สัปดาห์ก็ผ่านพ้นไป ค่ายค้างแรมก็จบลง

การเตรียมงานคริสต์มาสก็เข้าสู่ขั้นตอนท้าย ๆ แล้ว

สมาชิกกรรมการเองก็ปฏิบัติงานแต่ละขั้นตอนที่โรงเรียนอย่างไม่มีหยุดพัก

ช่วงนี้คือช่วงวิกฤติที่สุดเลยล่ะมั้ง....


ชิซึคุ - ยูนะซัง ช่วยเช็คตรงนี้ทีนะคะ

ไม - ตารางงานเสร็จแล้วจ้า งั้นขอวางตรงนี้นะ

คาเอเดะ - ไฟประดับ ประมาณนี้ดีมั้ยจ๊ะ?


เพราะยูนะซามะเป็นคนมีพรสวรรค์ แถมแต่ละฝ่ายตั้งอกใจทำงาน งานก็เลยก้าวหน้ามาก

งานที่ก้าวหน้าอย่างรวดเร็วนั้น ทำให้ฉันสนอกสนใจในความสามารถเหล่านั้น

พอมองงานของทุกคนที่เป็นแบบนั้นแล้ว กลับรู้สึกว่าตัวเองดูไม่พยายามเลย ชักอยากจะร้องไห้ออกมาแล้วสิ


ริสะ - ชุดพวกนี้เอาให้คล้ายที่ทำเมื่อวันก่อนก็ดีแล้ว จากนั้นก็เอาของจุกจิกพวกนี้....​อ๊ะ


พอลองหาจากล่องกระดาษที่เรียงราย ก็ไม่เจอกล่องที่หา

เอ อันนี้ใครเป็นคนรับผิดชอบกันนะ?

 
 
 

ริสะ - เอ่อ ยูนะซามะคะ.....


ยูนะ - เดี๋ยวสิ นานามิ นิ้วนั่นเป็นอะไร!?

นานามิ - นี่น่ะเหรอคะ โดนกระดาษบาดมานิดหน่อยค่ะ... ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรหรอกค่ะ

ยูนะ - เป็นเรื่องใหญ่สิจ๊ะ นิ้วอันน่ารักของนานามิมีบาดแผลแท้ ๆ ต้องเอามาฆ่าเชื้อหน่อยนะจ๊ะ


[ จริง ๆ น่าจะเดากันได้นะ ว่าจะฆ่าเชื้อกันแบบไหน ไม่บรรยายล่ะกัน ริสะไม่กล้าเข้าไปขัดคนสวีท เลยไปดูทางด้านชิซึคู้ววววบ้าง ]

 
 

เอริส - วันนี้คงได้กลับช้าเหมือนเคย ชิซึคุ วันนี้กลับบ้านเลยใช่มั้ย? ให้ฉันไปส่งบ้านนะ

ชิซึคุ - ก็ดีใจอยู่หรอก แต่แบบนั้นเอริสเองก็จะพลอยกลับช้าไปด้วยไม่ใช่เหรอคะ?

เอริส - No Problem น่า ถ้าฉันไปค้างบ้านชิซึคุล่ะ?

ชิซึคุ - ค้างงั้นเหรอคะ... แบบนั้นก็ดีนะ

เอริส - เย้ ฮุๆๆ น่าสนุกจัง♡

ชิซึคุ - ...นั่นสินะคะ♡


[ ริสะมองดูทั้งคู่ รู้สึกเหมือนโลกมีแค่สองคนนั้น ไม่มีใครเข้าไปขวางแทรกได้ ริสะเริ่มเข้าใจถึงการเป็นคู่รักของแต่ละคนแล้ว สังเกตได้จากตอนนี้มักจะแยกทำงานกันเป็นคู่ ๆ ]


ริสะ - มองยังไงก็ดูไม่เห็นเหมือนเพื่อนหรือรุ่นพี่รุ่นน้องธรรมดาเลยน่ะแหละ.... [คนแปล : เพิ่งคิดได้เหรอ]


แล้วก็อีก 2 คู่...

 
 

เรโอ - ฮืม♪ ฮืมฮืมฮื้มฮืม (ฮัมเพลง)

ไม - วันนี้เรโอดูร่าเริงเป็นพิเศษจังเลยน้า

เรโอ - แน่นอนล่ะ! ไมเองก็อย่าลืมล่ะกัน ที่สัญญาเมื่อวานน่ะ

ไม - สัญญา? เอ๊ อะไรกันน้า~?

เรโอ - แย่มาก ก็เป็นคนบอกเองแท้ ๆ ถ้าฉันทำตัวดี ๆ จะทำเค้กให้น่ะ

ไม - เหรอ....แบบนั้นเหรอเนี่ย?

เรโอ - มะ ไมลืมไปแล้วจริง ๆ เหรอ? จำไม่ได้เลยเหรอ? (เสียงเริ่มร้องไห้)

ไม - ล้อเล่น โกหกเองน่า อ๊าาา ใบหน้าเรโอที่ทำท่าจะร้องไห้เนี่ย น่ารักเกินไปแล้วน้าาาา ♡

ไม - พอเห็นหน้าแบบนั้นแล้ว จะเค้ก 1 ชิ้นรึ 2 ชิ้น รึจะเท่าไหร่ก็ยอมทำให้ทั้งนั้นแหละ♡

เรโอ - ฮึ่ย.... อย่ามากอดกันแบบนี้สิ ไมเนี่ยนะ


ริสะ - ทำไมทางนี้ต้องพลอยยิ้มไปด้วยเนี่ย...

 
 

ซาร่า - งือออ~

คาเอเดะ - หืม...มีอะไรเหรอซาร่า?

ซาร่า - พอเห็นคาเอเดะจังทำงานแบบนี้แล้ว รู้สึกว่าเท่จังเลยอ่า

คาเอเดะ - งะ งั้นเหรอ...

ซาร่า - ซาร่าที่เห็นคาเอเดะจังเท๊เท่แบบนี้แล้วรู้สึกทำงานต่อไม่ไหวเลย

คาเอเดะ - แบบนั้นก็แย่สิ งั้นถ้าฉันจะไม่อยู่ให้ซาร่าเห็น ซาร่าจะได้ทำงานล่ะกันนะ

ซาร่า - ไม่ได้ แบบนี้ไม่ได้นะ! ไม่ได้อยู่ใกล้คาเอเดะจังไม่เอาด้วยหรอก บู่ๆ ...งั้นซาร่าจะพยายามอดทนล่ะกันนะ

ซาร่า - เพราะงั้นคาเอเดะจังห้ามทำตัวเท่ไปมากกว่านี้นะรู้มั้ย!

คาเอเดะ - ถึงจะบอกว่าเท่อะไรก็เถอะ...แต่ฉันแค่ทำงานตามปกติเองนะ


ว่าแล้วเชียว ทางนี้ก็ดูกระหนุงกระหนิงกันดี

 

ริสะ - อ๊าา น่าอิจฉาชะมัด.....

รุนะ - อิจฉาอะไรงั้นเหรอคะ ริสะโอเน่ซามะ?

ริสะ - ก็แบบว่าทุกคนดูสนิทสนมกันดีน่ะสิ...

รุนะ - ก็แน่อยู่แล้วค่ะ วัยนี้ทุกคนเค้าก็หวานชื่นกันแบบนี้แหละ

ริสะ - รุนะจังเองก็พูดออกมาได้ตรงดีนะเนี่ย...

รุนะ - ...แต่ว่าเลิฟเลิฟอันดับ 1 ก็ต้องเป็นหนูกับครูอยู่แล้วล่ะ♡


[ ริสะก็มองรุนะที่เดินไปหาครูทาคาโกะ <- อิจฉาล่ะสิ -..- ]


ริสะ - จะว่าไปทางนี้ก็หวานเหมือนกันนะ.... เพิ่มคู่รุนะจังกับครูทาคาโกะไปด้วย ก็เท่ากับมีคู่หวานชื่นเกินกว่า 5 คู่สินะ


ความรัก หรือความหวานชื่นงั้นเหรอ...

ความรักในความคิดของฉันนั้น ไม่เคยเป็นอะไรที่สวยงามมาก่อนเลยแท้ ๆ

แต่ทุกคนนั้นกลับดูเจิดจ้ามากเลย


ริสะ - ความรักงั้นเหรอ....


พอคิดดูแล้ว จู่ ๆ ภาพของมิยะก็ปรากฏให้เห็น


ริสะ - เหวอ อะไรกันล่ะะะะะ


ก็เป็นคนที่เราชอบนึกถึงคนแรกเสมอนี่นา


ริสะ - …...มิยะเหรอ


พอมองมิยะที่กำลังทำงานขยันขันแข็งจากตรงนี้ ก็ยังสวยเหมือนเดิมเลยนะ

รู้สึกเจ็บใจยังไงไม่รู้ จะสวยเกินไปแล้วนะ....

 
 

มิยะ - …...จ้องอะไรน่ะริสะซัง?

ริสะ - มะ ไม่มีอะไรนี่ ฉันไม่ได้มอง...มิยะหรอกน่า

มิยะ - เหรอ.... แบบนั้นก็ดีแล้วล่ะ


เหมือนเห็นหน้ามิยะแดงหน่อย ๆ

หรือว่ามิยะเองจะคิดกับเราแบบ...


ยูนะ - ริสะซัง~!

ริสะ - คะ...? มีอะไรเหรอคะ?

ยูนะ - กล่องกระดาษตรงนี้ริสะซังใช้อยู่สินะ? พอดีเมื่อกี้หยิบกล่องไปผิดใบน่ะ

ริสะ - เหรอคะ แต่ดีแล้วค่ะที่หาเจอจนได้

ยูนะ  ขอโทษนะจ๊ะ คงตามหาแทบแย่เลยสินะ?

ริสะ - ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แค่เจอก็ดีแล้ว ยังไงก็ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ


จริงสิ

ตอนแรกเราจะตามหากล่องนี่อยู่นี่นา

พอมองดูทุกคนที่สนิทสนมกันแบบนี้ ก็เลยเผลอลืมไปจนได้

แล้วก็ไม่ควรมาดูมิยะอย่างสบาย ๆ แบบนี้ด้วยนะ ตัวเราเนี่ย

แต่ว่าตอนนี้เรากลับเอาแต่นึกถึงใบหน้าที่แดงระเรื่อของมิยะแทนแล้วสิ.........

อ่านต่อ Sono Hanabira ni Kuchizuke wo - Michael no Otometachi | Part 22

 

Comment

Comment:

Tweet

ตอนที่22มาเร็วๆๆหน่อย คนแปลแปลถึงไหนแล้วเอออออออออออออsad smile

#4 By chutima (171.4.35.4) on 2013-07-21 13:03

สนุกมากครับจะรอตอนต่อไปนะครับ surprised smile surprised smile surprised smile

#3 By Cha (125.26.227.190) on 2013-07-19 18:50

มิย้าาาา เดเระแตกแย้ววว ฮูเล่ ฮูเล่ (ใจจดจ่อพาท27 ฮา )

#2 By fernrOreo (171.5.82.140) on 2013-07-19 15:11

มิยะทำไมแค่หน้าแดงล่ะลูก หยอดหวานๆกลับไปซักนิดก็จะเห็นริสะอายม้วนแล้วแท้ๆ

#1 By dragonkung on 2013-07-19 02:49